วิทยานิพนธ์เรื่อง "การศึกษาโมดการขับขี่ของกรุงเทพมหานครและมลพิษจากรถยนต์" เป็นการจัดสร้างBangkok driving mode ของปี 2537 (1994) และ2538 (1995) โดยที่ดำเนินการจัดเก็บข้อมูลในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนธันวาคมบนเส้นทาง 12 เส้นทางครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของกรุงเทพมหานครและทำการจัดสร้างเช่นเดียวกับ 10 mode ของประเทศญี่ปุ่น วิทยานิพนธ์นี้ได้พิจารณาตัวแปร 3 ตัวคือ ระยะทาง, ความเร็ว และเวลา เมื่อนำ Bangkok driving mode ที่สร้างขึ้นได้เปรียบเทียบกับ E.C.E. mode ซึ่งเป็น mode มาตราฐานที่บังคับใช้ในประเทศไทยตามมาตราฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมมอก. 1120 - 2535 ผลปรากฏว่ามีลักษณะที่แตกต่างกันคือ 1. อัตราเร่งและอัตราหน่วงของ Bangkok mode มีค่าสูงกว่า E.C.E. mode 2. ร้อยละ idle ใน Bangkok driving modeมีค่ามากกว่า E.C.E. mode เมื่อทำการวัดปริมาณสารมลพิษจากไอเสียรถยนต์ตามBangkok driving mode ปี 1995 และ E.C.E. mode ตามลักษณะที่ 1 (Type l test) โดยทำการทดสอบรถยนต์เก่าที่ไม่ได้ติด Catalytic converter จำนวน 4 คัน ผลปรากฏว่าปริมาณสารมลพิษทั้ง 3 ตัวคือ HC, CO และ NOx ในไอเสียรถยนต์นั้นมีผลแตกต่างกันมากคือการทดสอบตาม Bangkok Drivingmode นั้นปริมาณสารมลพิษสูงกว่าตาม E.C.E. mode ทั้งนี้เพราะพฤติกรรมการขับขี่ตาม Bangkok driving mode มีอัตราเร่งและอัตราหน่วงที่สูงกว่า E.C.E. mode เป็นผลให้ปริมาณสารมลพิษในไอเสียมากกว่าและในทำนองเดียวกันการที่รถยนต์อยู่ในสภาวะidle ก็จะทำให้ปริมาณสารมลพิษในไอเสียมากกว่าเช่นกัน