การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่มีสัมฤทธิผลการอ่านภาษาไทยต่ำ การดำเนินการวิจัยมี 4 ขั้นตอนคือ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน2) สร้างโปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทย3) ทดลองใช้โปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทยตัวอย่างประชากรคือนักเรียนที่มีสัมฤทธิผลการอ่านภาษาไทยต่ำในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ปีการศึกษา 2538ของโรงเรียนอนุบาลชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 15 คนวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที 4) ปรับปรุงโปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทย ผลการทดลองใช้โปรแกรมพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนสัมฤทธิผลการอ่านภาษาไทยของนักเรียนหลังเข้าร่วมโปรแกรมสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนสัมฤทธิผลการอ่านภาษาไทยของนักเรียนหลังเข้าร่วมโปรแกรม สูงกว่าเกณฑ์การประเมิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนทุกคนในโปรแกรมมีคะแนนสัมฤทธิผลการอ่านภาษาไทยหลังเข้าร่วมโปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทย สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ และสูงกว่าเกณฑ์การประเมิน อย่างมีนัยสำคัญ โปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทย เป็นแผนการกำหนดขั้นตอนการดำเนินงานของโปรแกรมการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทย โดยจัดการสอนซ่อมเสริมการอ่านภาษาไทย นอกเวลาเรียน ครั้งละ 1 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 3 วัน เป็นเวลานาน3 เดือน เพื่อให้นักเรียนที่มีสัมฤทธิผลการอ่านภาษาไทยต่ำ สามารถพัฒนาระดับความสามารถในการอ่านเป็นคำและการอ่านสะกดคำให้สูงขึ้น มีหลักในการจัดกิจกรรมโดยปรับจากแนวคิดของเฟอร์นาลด์ อเดลแมน และเทเลอร์ ดังนี้ 1) จัดกิจกรรมให้สอดคล้องกับระดับความสามารถของผู้เรียนเป็นรายบุคคล2) ส่งเสริมให้นักเรียนเกิดแรงจูงใจโดยการให้นักเรียนมีอิสระในการเลือกกิจกรรม 3) จัดกิจกรรมที่ทำให้นักเรียนเห็นประโยชน์และความสำคัญของการอ่านออกเขียนได้4) ช่วยให้นักเรียนประสบความสำเร็จในการเรียนแต่ละขั้นตอนย่อย 5) มีการวางแผนประเมินผลการเรียนของนักเรียนร่วมกับครู และมีการแจ้งให้นักเรียนทราบถึงความสามารถที่ตนมีอยู่และระดับความสามารถที่นักเรียนจะต้องพัฒนาต่อไป กิจกรรมที่จัดมี 3 ประเภท คือ กิจกรรมการอ่านเขียนอิสระ กิจกรรมการอ่าน-เขียนที่แสดงให้เห็นถึงประโยชน์และความสำคัญของการอ่านออกเขียนได้ กิจกรรมฝึกการอ่านภาษาไทยตามระดับความสามารถของนักเรียน