การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเพื่อหาสภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดฟลูออไรด์โดยกระบวนการตกผลึกในฟลูอิดไดว์เบดกลไกที่ใช้กำจัดคือ การเติมแคลเซียมเพื่อให้เกิดผลึกแคลเซียมฟลูออไรด์บนเม็ดทรายในฟลูอิดไดซ์เบด สภาวะที่ทำการศึกษาคือ ความเข้มข้นของฟลูออไรด์ในน้ำเข้า ค่าพีเอชและความสูงของชั้นทราย การวิจัยทำที่ระดับความเข้มข้นของฟลูออไรด์ 50, 100, 200, 300 และ 400 มก./ล. โดยพีเอชที่ทำการศึกษาคือ 7.0, 7.5, 8.0, 8.5 และ 9.0 และที่ความสูงของชั้นทราย 0.5, 1.0, 1.5 และ 2 ม. สารเคมีที่ใช้เพิ่มปริมาณแคลเซียมคือแคลเซียมคลอไรด์ (CaCl(,2)) และสารเคมีที่ใช้เพิ่มค่าพีเอชคือโซเดียมไฮดรอกไซด์ (NaOH) โดยใช้ทรายขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.85-1.0 มม. ใช้ความเร็วน้ำไหลขึ้นเท่ากับ 66 ม./ชม. ซึ่งเป็นค่าความเร็ว 1.5 เท่าของความเร็วต่ำสุดของการเกิดสภาพเสมือนของไหล การวิจัยทำโดยการป้อนน้ำเสียเข้าที่ด้านล่างของถังปฏิกรณ์รูปทรงกระบอก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 3 ซม.ความสูง 2.8 ม. ซึ่งบรรจุทรายตามขนาดความสูงที่ต้องการศึกษา และป้อนแคลเซียมคลอไรด์ในปริมาณ 1.5 เท่าของปริมาณแคลเซียมที่จุดสตอยชิโอเมตริก และโซเดียมไฮดรอกไซด์ในปริมาณที่ให้ค่าพีเอชได้ตามที่ต้องการ จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ระบบสามารถบำบัดน้ำเสียที่มีความเข้มข้นของฟลูออไรด์ในช่วงระหว่าง 50 ถึง200 มก./ล. ได้อย่างมีประสิทธิภาพ สภาวะการทำงานที่เหมาะสมคือ ค่าพีเอชระหว่าง 7 ถึง 8 ความสูงชั้นทราย2 เมตร โดยมีประสิทธิภาพในการกำจัดฟลูออไรด์ที่มีความเข้มข้น 50, 100 และ 200 มก./ล. คือร้อยละ 74.0, 80.5และ 76.0 ตามลำดับ ส่วนน้ำเสียที่มีความเข้มข้นฟลูออไรด์300 และ 400 มก./ล. พบว่ามีประสิทธิภาพในการกำจัดฟลูออไรด์เพียงร้อยละ 42.0 และ 31.3 ตามลำดับ เนื่องจากที่ความเข้มข้นฟลูออไรด์สูงจะเกิดการตกเป็นผลึกของแคลเซียมฟลูออไรด์ในน้ำ (Spontancous nucleation) แทนที่จะเกิดผลึกเกาะกันบนเม็ดทราย หลังจากการกำจัดฟลูออไรด์แล้วได้นำน้ำที่บำบัดแล้วมาผ่านการกรองทราย โดยใช้ทรายขนาด 0.60-0.64 มม.ที่อัตราการกรอง 5 ม./ชม. พบว่าน้ำเสียที่มีความเข้มข้นฟลูออไรด์ 50, 100 และ 200 มก./ล. มีประสิทธิภาพในการกำจัดฟลูออไรด์เพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 77.6, 91.0 และ 93.8ค่าของแข็งแขวนลอยในน้ำออกที่ความเข้มข้นฟลูออไรด์น้ำเข้า50 และ 100 มก./ล. มีค่าน้อยกว่า 5 มก./ล. และที่ความเข้มข้นฟลูออไรด์น้ำเข้า 200 มก./ล. ค่าของแข็งแขวนลอยในน้ำออกเท่ากับ 18 มก./ล.