การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบมหาวิทยาลัยสงฆ์ในประเทศไทย โดยใช้กระบวนการวิจัยอนาคตปริทัศน์เป็นการวิจัยพื้นฐานเชิงธรรมชาติ มีการสืบค้นเอกสารทุกประเภทรายงานสังเกตสัมภาษณ์จัดประชุมสัมมนาทั้งในประเทศและต่างประเทศตลอดจนตรวจสอบความเป็นไปได้โดยอิงผู้ทรงคุณวุฒิ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบมหาวิทยาลัยสงฆ์ในประเทศไทย มีองค์ประกอบดังนี้ 1. ภาวะการนำ มหาวิทยาลัยสงฆ์นานาชาติมีสภามหาวิทยาลัยเป็นองค์กรบริหารสูงสุด มีกรรมการเป็นพระสงฆ์มากกว่ากรรมการคฤหัสถ์ มีสภาคณาจารย์ทำหน้าที่ปกป้องสิทธิประโยชน์ของคณาจารย์ที่มาจากหลายชาติมีสภาวิชาการสนับสนุนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยมีอธิการบดีเป็นภิกษุบริหารงานให้เป็นไปตามนโยบายของมหาวิทยาลัย 2. หลักการ มหาวิทยาลัยสงฆ์นานาชาติมีปรัชญาที่สะท้อนความเป็นนานาชาติ คือ "ปัญญาเป็นแสงสว่างแห่งโลก" มัวัตถุประสงค์และภารกิจเพื่อการศึกษาค้นคว้าวิจัย เผยแพร่วิชาการพระพุทธศาสนาของโลก สร้างศาสนทายาททางพระพุทธศาสนา สอนแลกเปลี่ยนและบริการวิชาการแก่สังคมและนานาประเทศ อนุรักษ์สืบทอดและเสริมสร้างศิลปกรรม อารยธรรมโลก สนับสนุนการสร้างสันติภาพให้เกิดขึ้นในโลก มีกฎหมายจัดตั้งสถาบันเป็นของตนเองมีกองทุนมูลนิธิเป็นเจ้าของกิจการมหาวิทยาลัย 3. โปรแกรม เริ่มเปิดหลักสูตรขั้นต้นระดับปริญญาตรี มีวิชาการพระพุทธศาสนาเป็นวิชาแกน ซึ่งสามารถประยุกต์ใช้เป็นพื้นฐานในการสร้างองค์ความรู้และศึกษาวิชาการด้านอื่น ๆ จัดการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษ ใช้รูปแบบการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองฝึกชีวิตความเป็นนักบวช และสร้างอุดมการณ์ช่วยเหลือสังคม มีหน่วยบริการนักศึกษาต่างชาติ 4. ทรัพยากร มีอาจารย์ทั้งพระสงฆ์และคฤหัสถ์ที่มาจากหลายประเทศมาปฏิบัติงานร่วมกัน อาจารย์ มีพื้นความรู้ มีความเชื่อมั่นศรัทธาในศาสนาเป็นอย่างดี มีประสบการณ์ระดับนานาชาติรับงบประมาณอุดหนุนจากรัฐบาลเป็นบางส่วนและจากมูลนิธิเป็นหลัก 5. โครงสร้างภายใน มีการจัดองค์กรบริหารภายใน โดยมีกรรมการคณะต่าง ๆ แบ่งหน้าที่กันรับผิดชอบดำเนินกิจการมหาวิทยาลัย มีกฎระเบียบข้อบังคับภายในเป็นของตนเอง การตรวจสอบความเป็นไปได้ในการนำรูปแบบมหาวิทยาลัยสงฆ์นานาชาติไปดำเนินการ พบว่า มีความเป็นไปได้ และสามารถปรับปรุงพัฒนามหาวิทาลัยสงฆ์ ปัจจุบันมีความเป็นนานาชาติ พร้อมด้วยการอภิปรายและข้อเสนอแนะเพิ่มเติม