การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์สำคัญสองประการคือ(1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางสังคมประชากรจิตวิทยาต่อระดับการเรียนรู้เนื้อหาสารในสื่อโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันอุบัติภัยจากการขับขี่รถยนต์ส่วนบุคคลในเขตกรุงเทพมหานคร (2) เพื่อประเมินประสิทธิผลของการใช้เนื้อหาสารที่เร้าความกลัวในสื่อโทรทัศน์ดังกล่าว โดยได้ทำการทดลองในกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ขับขี่รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีอายุ 18-25 ปี จำนวน 48 คน ภายใต้กรอบแนวคิดเรื่องลำดับชั้นของการเรียนรู้ ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยทางสังคมประชากรและจิตวิทยาบางปัจจัยมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับระดับการเรียนรู้เนื้อหาสารในสื่อโทรทัศน์ที่ใช้ในการทดลองดังต่อไปนี้ 1. "ระดับทัศนคติในการขับรถยนต์อย่างปลอดภัย"ของกลุ่มตัวอย่างที่วัดทันทีภายหลังการชมสื่อโทรทัศน์มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับ "ปทัสถานเกี่ยวกับกฎจราจร"แต่มีความสัมพันธ์ในเชิงลบกับ "ระดับการศึกษา" และ"ความเชื่อมั่นในการขับรถยนต์" 2. "ระดับความตั้งใจในการขับรถยนต์อย่างปลอดภัย"ของกลุ่มตัวอย่างภายหลังการชมสื่อโทรทัศน์มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับ "ประสบการณ์เกี่ยวกับอุบัติภัยรถยนต์ของคนในครอบครัว" "ระดับความรู้" และ "ระดับทัศนคติ" ในการขับรถยนต์อย่างปลอดภัย นอกจากนี้ยังพบว่าการใช้เนื้อหาสารที่เร้าความกลัวมีประสิทธิผลในการที่จะเปลี่ยนแปลงระดับความรู้ ทัศนคติและความตั้งใจในการขับรถยนต์อย่างปลอดภัย แต่อย่างไรก็ตามการรณรงค์ป้องกันอุบัติภัยรถยนต์ในระดับประเทศจำเป็นต้องมีการปรับปรุงเนื้อหาสารเพื่อให้เหมาะสมกับการชักจูงใจกลุ่มเป้าหมายขนาดใหญ่ได้อย่างมีประสิทธิผล