| ชื่อเรื่อง | : | ?????ความรับผิดทางแพ่งกรณีละเมิดกฎหมายป้องกันการผูกขาด |
| นักวิจัย | : | ?????ผาสุก?เจริญเกียรติ |
| คำค้น | : | CIVIL , ANTI-TRUST , INFRINGE |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2539 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082539000287 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ?? การแข่งขันเสรีเป็นกลไกสำคัญของระบบตลาดที่จะช่วยให้การจัดสรรทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดเป็นไปโดยมีประสิทธิภาพ?โดยจะเป็นการแข่งขันกันไม่ว่าจะเป็นกรณีระหว่างผู้ประกอบการด้วยกันหรือกรณีระหว่างผู้บริโภคด้วยกันซึ่งการแข่งขันระหว่างผู้ประกอบการด้วยกันหรือหน่วยธุรกิจเป็นการแข่งขันที่ผู้เขียนเห็นว่าสำคัญในระบบเศรษฐกิจแบบตลาด?เพราะผู้ประกอบการจะแข่งขันกันเสนอขายสินค้าที่มีคุณภาพดีและราคาเหมาะสมให้กับผู้บริโภค?และหากกลไกการแข่งขันเป็นไปตามปกติย่อมทำให้เกิดความยุติธรรมและถูกต้องกับทุกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการด้วยกันหรือผู้บริโภค?แต่ปรัชญาการทำธุรกิจของผู้ประกอบการ?คือ?ทำอย่างไรที่จะให้ตนเองสามารถขายได้มากที่สุด?จึงเกิดพฤติกรรมที่เป็นการผูกขาดทางการค้าขึ้น????? ประเทศไทยมีกฎมายป้องกันการผูกขาดแล้ว?แต่ไม่สามารถบังคับได้อย่างทั่วถึงเพราะติดกลไกทางกฎหมายที่ต้องประกาศให้เป็นธุรกิจควบคุมเสียก่อนและไม่มีมาตรการบังคับใช้กฎหมายโดยเอกชน?วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งวิจัยเพื่อพิสูจน์ว่าการที่กฎหมายมหาชนหรือกฎหมายเฉพาะ?มิได้กล่าวถึงสิทธิในการเรียกค่าเสียหายของเอกชนไว้?ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์?มาตรา?420?ซึ่งเป็นหลักทั่วไป?จะสามารถก่อความรับผิดลักษณะละเมิดแก่ผู้กระทำการผูกขาดทางการค้าได้เพียงใด????? จากการวิจัยพบว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์?มาตรา420?สามารถใช้ในการเยียวยาความเสียหายของเอกชนผู้ได้รับความเสียหายจากการกระทำที่เป็นการผูกขาดทางการค้าได้?แต่ต้องได้ความชัดเจนว่าการกระทำดังกล่าวครบหลักเกณฑ์ตามมาตรา?420?และที่สำคัญเอกชนผู้นั้นต้องได้รับความเสียหายในลักษณะเฉพาะเจาะจง?ไม่ใช่เสียหายโดยทั่วไป?แต่ภาระการพิสูจน์ว่ามีการกระทำละเมิดและเกิดความเสียหายโดยเฉพาะเจาะจงนั้นจะตกอยู่แก่ผู้ได้รับความเสียหาย?ซึ่งคดีละเมิดเกี่ยวกับการผูกขาดทางการค้าอันเป็นการละเมิดทางเศรษฐกิจผู้ได้รับความเสียหายมีข้อจำกัดในการสืบพยานตามภาระการพิสูจน์ดังกล่าว?ดังนั้น?ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ซึ่งเป็นกฎหมายเอกชนอันเป็นหลักทั่วไปจึงไม่สามารถใช้ในการป้องกันการผูกขาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ?เพื่อเป็นการส่งเสริมการแข่งขันอย่างเสรี?ผู้เขียนเห็นว่าสมควรที่จะแก้ไขกฎหมายป้องกันการผูกขาดด้วยการยกเลิกกลไกการบังคับใช้ที่จะต้องประกาศเป็นธุรกิจควบคุม?เพื่อให้สามารถบังคับใช้กฎหมายได้อย่างทั่วถึงและกำหนดมาตรการบังคับใช้กฎหมายโดยเอกชนที่ให้สิทธิเอกชนฟ้องเรียกค่าเสียหายได้เพื่อเป็นการส่งเสริมให้เอกชนช่วยบังคับใช้กฎหมายป้องกันการผูกขาดอย่างมีประสิทธิภาพ?อีกทั้งเพื่อแก้ไขในด้านภาระการพิสูจน์เกี่ยวกับการ?กระทำละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์?จึงสมควรนำหลัก?"ความรับผิดที่ไม่ต้องมีความผิด"มาใช้ในกรณีที่?เอกชนจะฟ้องเรียกค่าเสียหายตามกฎหมายป้องกันการผูกขาดเมื่อมีการดำเนินการโดยรัฐจนคดีถึงที่สุดแล้วและพิจารณานำหลัก?"ค่าเสียหายในเชิงลงโทษ"?มาใช้เพื่อข่มขู่ไม่ให้มีการกระทำอันเป็นการผูกขาดทางการค้าเกิดขึ้นต่อไป |
| บรรณานุกรม | : |
?????ผาสุก?เจริญเกียรติ . (2539). ?????ความรับผิดทางแพ่งกรณีละเมิดกฎหมายป้องกันการผูกขาด.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ?????ผาสุก?เจริญเกียรติ . 2539. "?????ความรับผิดทางแพ่งกรณีละเมิดกฎหมายป้องกันการผูกขาด".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ?????ผาสุก?เจริญเกียรติ . "?????ความรับผิดทางแพ่งกรณีละเมิดกฎหมายป้องกันการผูกขาด."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2539. Print. ?????ผาสุก?เจริญเกียรติ . ?????ความรับผิดทางแพ่งกรณีละเมิดกฎหมายป้องกันการผูกขาด. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2539.
|
