อุตสาหกรรมการผลิตของเล่นเด็กที่ทำจากไม้ในประเทศไทยโดยส่วนใหญ่พัฒนาขึ้นมาจากอุตสาหกรรมครอบครัวมีตลาดเป้าหมายเป็นตลาดภายในประเทศ เมื่อจำเป็นต้องพัฒนาเพื่อการส่งออกและเผชิญกับการแข่งขันที่รุนแรงขึ้น จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงซึ่งส่งผลกระทบต่อสภาวะการผลิต ทำให้มีความจำเป็นต้องผลิตมากขึ้นโดยไม่คำนึงถึงความสูญเสียและต้นทุนการผลิตที่เกิด อันเป็นผลทำให้ราคาแพงกว่าคู่แข่งในตลาดยุโรป ส่งผลกระทบทำให้ยอดขายและส่วนแบ่งตลาดน้อยลง จากการวิเคราะห์ปัญหาของโรงงานตัวอย่างพบว่า ความสูญเสียที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิตมีสาเหตุมาจากวิธีการทำงานและวิธีการตรวจสอบที่ผิด ตลอดจนการไม่สามารถใช้ทรัพยากรการผลิตของโรงงานอันประกอบด้วย กำลังคน วัตถุดิบ เครื่องจักรและอุปกรณ์ ให้เกิดประโยชน์สูงสุด วัตถุประสงค์ของงานวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงมุ่งที่การลดความสูญเสียอันเนื่องมาจากกระบวนการผลิตโดยการวิเคราะห์ปัญหาแยกตามทรัพยากรการผลิต และกำจัดสาเหตุของความสูญเสียเหล่านั้น โดยใช้ค่าเปอร์เซนต์ของเสียต่อจำนวนชิ้นงานที่ผลิตและค่าเปอร์เซนต์ของเวลาที่ใช้ในการซ่อมแซม ประเมินค่าความสูญเสีย จากการปรับปรุงดำเนินงานตามขั้นตอนการวิจัย เปรียบเทียบก่อนการปรับปรุงและหลังการปรับปรุง พบว่า ค่าเปอร์เซนต์ของเสียต่อจำนวนชิ้นงานที่ผลิตลดลงจาก 15.77 เป็น 11.43 คิดเป็นอัตราการลดลง (15.77-11.43)/15.77 เท่ากับ 27.52%ค่าเปอร์เซนต์ของเวลาที่ใช้ในการซ่อมแซมลดลงจาก 4.40เป็น 1.45 คิดเป็นอัตราการลดลง (4.40-1.45)/4.40เท่ากับ 53.40%