ศึกษาผลของความเค็มและอัตราส่วนของ n-3 HUFA (highlyunsaturated fatty acid) ต่อการเติบโตและรอดของปลากะพงขาวLates calcarifer โดยทำการทดลองแบบ Factorial design (4x4)เลี้ยงปลากะพงขาวที่น้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 1.04 กรัม ที่ความเค็มต่างกัน 4 ระดับ (0, 10, 20 และ 30 ส่วนในพันส่วน)ด้วยอาหารทดลองที่ปรับอัตราส่วนของน้ำหนักข้าวโพดต่อน้ำมันปลาทูน่าแตกต่างกัน 4 ระดับ (3:2, 2.5:2.5, 2:3 และ 0:0)เป็นระยะเวลาต่อเนื่อง 8 สัปดาห์ ซึ่งผลการวิเคราะห์กรดไขมันจากอาหาร 4 สูตรมีค่า n-3 HUFA 1.26, 1.38, 1.54 และ0 เปอร์เซนต์ตามลำดับ จากการทดลองพบว่า ปลากะพงที่ได้รับปริมาณ n-3 HUFAมากขึ้นจะมีการเติบโตเพิ่มขึ้นและระดับความเค็มที่เหมาะสมคือ 20 ส่วนในพันส่วน ไม่พบการตายในทุกชุดการทดลอง เมื่อทำการวิเคราะห์ผลทางสถิติพบว่า ปลากะพงขาวที่เลี้ยงในระดับความเค็มเดียวกันด้วยอาหารที่มีระดับ n-3 HUFA ต่างกันให้ผลการเติบโตต่างกันทางสถิติ (P<0.05) ในทางเดียวกันปลากะพงขาวที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีระดับ n-3 HUFA เดียวกันที่ระดับความเค็มต่างกันให้ผลการเติบโตต่างกันทางสถิติ(P<0.05) เช่นกัน กล่าวได้ว่าทั้งระดับความเค็มและระดับn-3 HUFA มีผลต่อการเติบโตของปลากะพงขาว อาการขาดกรดไขมันจำเป็นในปลาบางตัวระหว่างระยะการปรับสภาพเนื่องจากได้รับอาหารที่ไม่มีส่วนผสมของน้ำมันและมีอาการเพิ่มมากขึ้นเมื่อเข้าสู่การทดลองด้วยอาหารชนิดเดิม แต่ไม่พบการตายเกิดขึ้นในการทดลอง อย่างไรก็ตามไม่พบอาการขาดกรดไขมันที่จำเป็นในปลากลุ่มที่ทดลองด้วยอาหารที่มีส่วนผสมของน้ำมัน