ในระบบนิเวศป่าไม้เขตร้อนสารอาหารส่วนใหญ่จะสะสมไว้ในมวลชีวภาพ การย่อยสลายเป็นกระบวนการที่สำคัญที่สุดที่ทำให้เกิดการหมุนเวียนสารอาหาร การวิจัยครั้งนี้ได้ทำการศึกษาปริมาณผลผลิตเศษซากพืช ในระบบนิเวศป่าผลัดใบ 2 ชนิดหลัก คือระบบนิเวศป่าเบญจพรรณและระบบนิเวศป่าเต็งรังโดยใช้วิธีการใช้อุปกรณ์ดักเก็บเศษซากพืชตลอดช่วงฤดูการผลัดใบในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ.2538 ถึง มีนาคม พ.ศ.2539 เป็นเวลา 4 เดือน การศึกษาการย่อยสลายโดยวิธีการใช้ถุงเก็บเศษซากพืชในช่วงเดือนมกราคม-กันยายน พ.ศ.2539 เป็นเวลา8 เดือน ผลจากการศึกษาพบว่าผลผลิตเศษซากพืชตลอดช่วงฤดูการผลัดใบและอัตราการย่อยสลาย ในระบบนิเวศป่าเบญจพรรณสูงกว่าระบบนิเวศป่าเต็งรังและความหลากหลายและความหนาแน่นของสัตว์ในดินขนาดกลางในระบบนิเวศป่าเบญจพรรณก็สูงกว่าระบบนิเวศป่าเต็งรัง ผลจาการวิจัยแสดงให้เห็นกลไกที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กันกล่าวคือปริมาณและความหลากหลายของผลผลิตเศษซากพืชจะไปมีผลทำให้ความหลากหลายและจำนวนของสัตว์ในดินขนาดกลางในระบบนิเวศป่าเบญจพรรณสูงกว่าระบบนิเวศป่าเต็งรัง จึงส่งผลทำให้กระบวนการย่อยสลายเกิดได้อย่างมีประสิทธิภาพสูง ซึ่งเป็นผลให้ระบบนิเวศป่าเบญจพรรณเกิดการหมุนเวียนของวงจรสารอาหารได้ดีกว่า ซึ่งเป็นเหตุผลที่สำคัญประการหนึ่งที่ทำให้ระบบนิเวศป่าเบญจพรรณสามารถรองรับความหลากหลายทางชีวภาพและมวลชีวภาพของโครงสร้างสูงกว่าระบบนิเวศป่าเต็งรัง