วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเปรียบเทียบวิถีสู่การบรรลุจุดหมายสูงสุดในพุทธปรัชญาเถรวาทและรินไซเซน ในพุทธปรัชญาเถรวาท จุดหมายสูงสุดแห่งการปฏิบัติธรรมเรียกว่า "นิพพาน" ซึ่งเป็นภาวะหลุดพ้นจากทุกข์และกิเลสทั้งมวล วิถีแห่งการปฏิบัติเพื่อบรรลุนิพพานนั้นตั้งอยู่บนวิธีการทั้ง 3 คือ ศีลสิกขา จิตตสิกขา และปัญญาสิกขา ในพุทธปรัชญารินไซเซน จุดหมายแห่งการปฏิบัติเรียกว่า"ซาโตริ" ซึ่งหมายถึงภาวะรู้แจ้ง หรือ การประจักษ์แจ้งพุทธภาวะ วิถีแห่งการปฏิบัติเพื่อบรรลุซาโตริมีอยู่ 3 วิธีด้วยกัน คือ ซาเซน (Zazen) หรือการนั่งสมาธิ, ซันเซน(Sanzen) หรือการขบแก้ปัญหาโกอัน (koan) และมอนโด (Mondo)หรือการถามตอบอย่างฉับพลัน จากการศึกษาพบว่า จุดหมายสูงสุดในสำนักปรัชญาทั้งสองคล้ายคลึงกัน นั่นคือ การทำลายอวิชชาแล้วเข้าถึงภาวะรู้แจ้งในที่สุด แม้ว่าวิธีการในทั้งสองสำนักจะต่างกันและมีรายละเอียดแตกต่างกันออกไป แต่จุดหมายแห่งวิธีปฏิบัติก็ คล้ายกัน นั่นคือ จิตตสิกขาและซาเซนต่างก็มีจุดหมายเพื่อทำจิตให้หยุดนิ่งอยู่กับอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดภาวะจิตจดจ่ออยู่กับจุดเดียว (เป็นสมาธิ) ส่วนปัญญาสิกขาและซันเซนรวมทั้งมอนโดต่างก็มีจุดหมายเพื่อขจัดกิเลสและเข้าถึงภาวะรู้แจ้งในที่สุดนั่นเอง