งานวิจัยที่ทำในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้เสนอแนะการแก้ไขประโยคที่ผิดรูปแบบไวยากรณ์ อันเนื่องมาจากข้อผิดพลาด 3 ประการคือ ข้อผิดพลาดจากการแทรกองค์ประกอบใดๆลงในประโยค ข้อผิดพลาดจากการขาดองค์ประกอบบางตัวในประโยค และข้อผิดพลาดที่เกิดจากการแทนที่องค์ประกอบใดๆในประโยคโดยการปรุงตัวแจงส่วนแบบจีแอลอาร์ใน 3 รูปแบบบด้วยกัน คือ 1. การแก้ไขการผิดไวยากรณ์ ณ จุดที่ตรวจพบการผิดไวยากรณ์เท่านั้น 2. การแก้ไขการผิดไวยากรณ์ด้วยการแจงส่วนแบบจีแอลอาร์-ไอจีแอลอาร์ และ 3. การแก้ไขการผิดไวยากรณ์ด้วยการแจงส่วนแบบย้อนรอยกองซ้อนโครงสร้างกราฟ ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ว่า วิธีแรก การแก้ไขการผิดไวยากรณ์ ณจุดที่ตรวจพบการผิดไวยากรณ์เท่านั้น ยังไม่เพียงพอกับการใช้งานจริง มีข้อผิดพลาดในประโยคหลายจุดที่ถูกมองข้ามไป ส่วนวิธีที่สอง การแจงส่วนแบบจีแอลอาร์-ไอจีแอลอาร์ ก็สามารถครอบคลุมข้อผิดพลาดได้มากขึ้น แต่เนื่องจากไม่มีการย้อนรอยกลับมาแก้ไขประโยคในส่วนที่ทำการแจงส่วนไปแล้วดังนั้นข้อผิดพลาดในกรณีที่ตัวแจงส่วนตรวจพบการผิดไวยากรณ์ภายหลังจากที่ได้แจงส่วนผ่านจุดที่เป็นสาเหตุแท้จริงของการผิดไวยากรณ์ไปแล้ว จะถูกมองข้ามไปไม่ทำการแก้ไข วิธีสุดท้าย การแก้ไขการผิดไวยากรณ์ด้วยการแจงส่วนแบบย้อนรอยกองซ้อนโครงสร้างกราฟ สามารถครอบคลุมการแก้ไขข้อผิดพลาดได้ดีกว่าสองวิธีแรกแต่ก็ใช้เวลาในการประมวลผลมากกว่า อย่างไรก็ตามการจำกัดขอบเขตของการแก้ไขปัญหาให้เหมาะสมกับการใช้งาน จะทำให้วิธีนี้เป็นวิธีที่แก้ไขข้อผิดพลาดได้ดี และ ใช้เวลาในการประมวลผลไม่มากนัก จึงเป็นวิธีที่เหมาะสมกับการใช้งานจริง นอกเหนือจากการปรับปรุงตัวแจงส่วนเพื่อให้สามารถแจงส่วนประโยคที่ผิดรูปแบบได้แล้ว ผลลัพธ์ที่ได้จากการแก้ไขประโยค ยังสามารถนำกลับมาใช้เก็บเป็นค่าสถิติเพื่อใช้ในการปรับปรุงพจนานุกรมชนิดคำของคำศัพท์ต่างๆและใช้ในการปรับไวยากรณ์ที่มีอยู่ให้เหมาะสมกับการใช้งานแต่ละอย่างด้วย