ความมุ่งหมายของการศึกษางานวิจัยนี้ เพื่อทดสอบวิธีป้องกันสลัดจ์ไม่จมตัวของระบบเอเอสโดยใช้ถังคัดพันธุ์แบบแอนนอกชิกเปรียบเทียบกับระบบเอเอสแบบธรรมดา และหาประสิทธิภาพการกำจัดไนโตรเจนของระบบบเอเอสแบบถังคัดพันธุ์แอนนอกชิก ที่อัตราเวียนสลัดจ์ 100%,300% และ 500% ของอัตราการป้อนน้ำเสีย ระบบเอเอสแบบธรรมดา ประกอบด้วย ถังเติมอากาศและถังตกตะกอนส่วนระบบเอเอสแบบถังคัดพันธุ์แอนนอกชิกจัดเป็นระบบกำจัดไนโตรเจนเชื้อผสมชนิดดีไนริฟิเคชันเกิดก่อน ประกอบด้วย ถังแอนนอกชิก, ถังเติมอากาศและถังตกตะกอน อย่างละ 1 ถัง เรียงกันตามลำดับ อัตราการป้อนน้ำเสียมีค่าคงที่ในทุกการทดลองและเท่ากับ 20 ลิตรต่อวัน ถังแอนนอกซิก, ถังเติมอากาศและถังตกตะกอน มีเวลากักน้ำเท่ากับ 0.5,8, และ 1.7 ชั่วโมงตามลำดับค่าอายุตะกอนของทั้งระบบเท่ากับ 20 วัน น้ำเสียทื่ใช้เป็นน้ำเสียชุมชนจากโรงบำบัดน้ำเสียสี่พระยาของกรุงเทพมหานครนำมาเติมน้ำตาลและยูเรีย เพื่อให้มีซีโอดีประมาณ 400 มก./ล.และไนโตรเจนประมาณ 20 มก./ล. สำหรับทุกการทดลอง ผลการทดลองปรากฏว่า ระบบเอเอสแบบธรรมดาเกิดสลัดจ์ไม่จมตัวขึ้นมีค่าเอสวีไอเฉลี่ย 224 มก./ล. ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีและไนโตรเจนของระบบมีค่าประมาณ 92% และ 76% ตามลำดับส่วนระบบเอเอสแบบถังคัดพันธุ์แอนนอกซิกที่อัตราเวียนสลัดจ์ 100% และ 300% เกิดสลัดจ์ไม่จมตัวขึ้นโดยมีค่าเอสวีไอเฉลี่ย 706 และ 366 มล./ก.ตามลำดับ ซึ่งมีสาเหตุจากการลดลงของอุณหภูมิหรือมีค่าซีโอดีสูงเกินในถังคัดพันธุ์ โดยที่อัตราเวียนสลัดจ์500% สามารถป้องกันสลัดจ์ไม่จมตัวได้ มีค่าเอสวีไอเฉลี่ย 77 มก./ก.ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีของระบบมีค่าประมาณ 89% , 93% และ 91%ตามลำดับ และประสิทธิภาพในการกำจัดไนโตรเจนของระบบมีค่าประมาณ 45% ,49% และ 55% ตามลำดับ กระบวนการดีไนตริฟิเคชันเกิดได้มากขึ้นเมื่อมีอัตราเวียนสลัดจ์สูงขึ้น