วิทยานิพนธ์นี้ เป็นการศึกษาทบทวนสภาพปริมาณการตกตะกอนในร่องน้ำกรุงเทพฯและลักษณะทางชลศาสตร์ อุทกศาสตร์บริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อใช้ ในการศึกษาวิเคราะห์องค์ประกอบ และความสัมพันธ์ของการตกตะกอนในร่องน้ำกรุงเทพฯ กับอัตราการไหลสุทธิจากแม่น้ำเจ้าพระยา และสภาพคลื่นในช่วงปีพ.ศ. 2525-2534 จากการศึกษาพบว่า อัตราการตกตะกอนในร่องน้ำกรุงเทพฯยาว 18กิโลเมตร ในช่วงปีการศึกษามีค่าเฉลี่ยปีละ 3.8 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ซึ่งเมื่อเทียบผลการศึกษาในช่วงการศึกษาก่อนหน้านี้ ปริมาณการตกตะกอนมีปริมาณลดลง อัตราการไหลสุทธิออกจากแม่น้ำสูงสุดและต่ำสุด ในเดือนตุลาคมและเดือนกรกฎาคม มีค่าเท่ากับ 2,029 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที และ 101 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ตามลำดับ ลักษณะคลื่นน้ำลึกเกิดมากที่สุดเป็นคลื่นขนาด 0.1-0.5เมตร และเกิดขึ้นประมาณ 11% ของเวลาตลอดปี โดยคลื่นที่เคลื่อนที่มาทางทิศSSW มี 14 % และทิศ S มี 22% คาบเวลาคลื่นส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 1-2 วินาทีการศึกษานี้ยังพบว่าอัตราการตกตะกอนสามารถแบ่งออกเป็น 3 ช่วง คือ ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายนเป็นช่วง ที่ได้รับอิทธิพลจากคลื่นเป็นหลักช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนสิงหาคม จะได้รับอิทธิพลทั้งจาคลื่นและกระแสน้ำจากแม่น้ำ และช่วงเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม จะได้รับอิทธิพลจาก กระแสน้ำจากแม่น้ำเป็นหลัก ความสัมพันธ์ของอัตราการตกตะกอนที่ได้จากแหล่งตะกอนแม่น้ำและคลื่น ของการศึกษานี้ ยังไม่สามารถแสดงความสัมพันธ์ได้เป็นที่น่าพอใจ เพราะพบว่ามีแหล่งตะกอนจากแหล่งอื่นที่ตกเข้าร่องน้ำและไม่ได้พิจารณาในการศึกษาครั้งนี้ แต่ก็ทำให้เห็นอิทธิพลจากคลื่นและกระแสน้ำต่อการตกตะกอนใน ร่องน้ำกรุงเทพฯ ได้ชัดเจนขึ้นกว่าการศึกษาในอดีต และแสดงช่วงเวลาที่เกิดได้สอดคล้องกับข้อมูลวัดจริงปริมาณตะกอนรายปีที่ตกในร่องน้ำจะเป็นตะกอนที่มาจากแม่น้ำ 58% และเป็นตะกอนที่มาจากคลื่นและกระแสน้ำ 42 % โดยเฉลี่ย