งานวิจัยนี้ศึกษาการเรียนรู้ของแขนหุ่นยนต์จากประสบการณ์ในการแก้ ปัญหาที่กำหนดโดยวิธีการโปรแกรมพันธุ ระบบการมองเห็นผ่านกล้องวิดีโอเป็นส่วนนำทางแขนหุ่นยนต์หลบสิ่งกีดขวางไปยังเป้าหมาย ระยะบบการมองเห็นบันทึกสภาพแวดล้อมคือ ตำแหน่งของแขนหุ่นยนต์, สิ่งกีดขวาง, เป้าหมาย เพื่อใช้ในการจำลองแบบการทำงานในกระบวนการโปรแกรมพันธุการ กระบวนการเรียนรู้ของการโปรแกรมพันธุการใช้กระบวนการวิวัฒนาการเพื่อทำการสังเคราะห์โปรแกรมที่เหมาะสมที่สามารถแก้ปัญหาที่กำหนด โปรแกรมหุ่นยนต์ที่สังเคราะห์ได้สามารถใช้ควบคุมแขนหุ่นยนต์ให้ทำงานในโลกจริงได้ ผลการทดลองใช้กระบวนการโปรแกรมพันธุการเพื่อค้นหาโปรแกรมหุ่นยนต์ที่ เหมาะสมในการแก้ปัญหาโดยการจำลองการทำงานของแขนหุ่นยนต์ภายใต้สภาพ แวดล้อมที่กำหนดพบว่าได้ผลดี ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สลับซับซ้อนมากแขนหุ่นยนต์สามารถเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาได้อย่างรวดเร็ว และใช้เวลานานมากขึ้นในสภาพแวดล้อมที่สลับซับซ้อนมากขึ้น ในการทดลองแขนหุ่นยนต์ในโลกจริงพบว่า โปรแกรมโปรแกรมหุ่นยนต์ 83% ที่สังเคราะห์จากกระบวนการ โปรแกรมพันธุการสามารถทำงานได้เป็นอย่างดี ส่วนที่ไม่สามารถทำงานในโลกจริงได้เนื่องจากปัญหาความแตกต่างกันของการทำงานในสภาพจำลองกับการทำงานในสภาพจริง และความไม่แน่นอนของการทำงานของอุปกรณ์ต่าง ๆ ในโลกจริง ผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าวิธีการโปรแกรมพันธุการสามารถแก้ปัญหา การวางแผนการเคลื่อนที่ของแขนหุ่นยนต์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และระบบแขนหุ่น ยนต์สามารถเรียนรู้ที่จะเอื้อมไปถึงเป้าหมาย โดยใช้ระบบการมองเห็นผ่านกล้องวิดีโอเป็นเครื่องนำทาง