การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและข้อจำกัดการพัฒนาสวนสาธารณะความสัมพันธ์ของลักษณะการใช้ประโยชน์ที่ดินเขตชั้นใน และความต้องการที่มีต่อรูปแบบของสวนสาธารณะ เพื่อเป็นแนวทางการพัฒนาสวนสาธารณะชุมชน และการดำเนินการร่วมระหว่างรัฐและชุมชน สภาพการพัฒนาของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน ได้ส่งผลต่อปัญหาความขาดแคลนสวนสาธารณะและคุณภาพชีวิต อันเนื่องจากการขยายตัวของประชากรและการขยายตัวของอาคารที่เพิ่มสูงขึ้น มีผลให้พื้นที่สวนสาธารณะของกรุงเทพฯ ต่ำกว่ามาตรฐาน โดยสภาพปัญหาและข้อจำกัดของการพัฒนาสวนสาธารณะพบว่า ที่ดินในเมืองส่วนใหญ่จะพัฒนาเพื่อผลตอบแทนทางเศรษฐกิจเป็นส่วนใหญ่ประกอบกับแผนนโยบายและมาตรการกฎหมายที่เกี่ยวข้อง มีผลต่อการพัฒนาสวนสาธารณะน้อยมาก โดยหน่วยงานที่รับผิดชอบ ไม่สามารถแปรผันสวนสาธารณะที่มีอยู่ออกสู่การปฏิบัติจริง จากการพัฒนาเขตเมืองชั้นใน ซึ่งมีการพัฒนาพื้นที่เมืองอย่างหนาแน่นทำให้สวนสาธารณะในเขตดังกล่าว มีข้อจำกัดด้านที่ดินเป็นอย่างมาก แนวทางการศึกษาครั้งนี้เป็นแนวการพัฒนาสวนสาธารณะชุม โดยแนวทางการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อลดปัญหาข้อจำกัดการพัฒนาสวนสาธารณะ ในแง่การจัดหาที่ดินจากการพัฒนาของภาคเอกชน และในแง่การจัดการร่วมกันระหว่างรัฐและประชาชนเพื่อพัฒนาสวนสาธารณะ ให้สอดคล้องกับความต้องการและสภาพการพัฒนาของพื้นที่ จากผลการวิเคราะห์ความต้องการสวนสาธรณะ และรูปแบบการมีส่วนร่วม ของประชาชนและกลุ่มองค์กรธุรกิจในพื้นที่ พบว่า ประชาชนต้องการสวนสาธารณะเพื่อการพักผ่อน โดยรูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนเป็นส่วนร่วมทั้งในระดับการร่วมแสดงความคิดเห็น การมีส่วนร่วมทางการเงิน และการมีส่วนร่วมในการจัดการและพัฒนาส่วนสาธารณะร่วมกับภาครัฐ ในส่วนขององค์กรธุรกิจมีความสนใจในการมีส่วนร่วมสนับสนุน 2 กรณี คือ ความต่อเนื่องของพื้นที่สวนสาธารณะกับพื้นที่ขององค์กรธุรกิจ จะเป็นการมีส่วนร่วมทางด้านการเงินและการพัฒนาที่โล่งว่างหน้าอาคารขณะเป็นการตอบรับมาตรการทางกฎหมายของรับที่เสนอเป็นแรงจูงใจต่อการพัฒนาของภาคเอกชนซึ่งแนวทางดังกล่าวจะนำไปสู่รูปแบบการพัฒนาสวนสาธารณะชุมชน แลพื้นที่โล่งว่างในเมือง