วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นรายงานผลการวิจัยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของมิตรากัยนีนซึ่งเป็นอินโดอัลคาลอยด์ที่ได้จากใบของต้นกระท่อม การศึกษาในสัตว์ทดลองพบว่ามิตรากัยนีนขนาดตั้งแต่ 30 มก.ต่อน้ำหนัก 1 กก. มีฤทธิ์ในการต้านอาการปวดในการทดสอบ 3 วิธีที่กระทำในหนูถีบจักร 1) การกระตุ้นด้วยแผ่นความร้อน 2) การฉีดสารละลายของกรดน้ำส้ม 0.6 % เข้าทางช่องท้อง และ 3) การฉีดฟอร์มาลินเข้าที่อุ้งเท้าฤทธิ์ในการต้านอาการปวดขึ้นกับขนาดของมิตรากัยนีนที่สัตว์ทดลองได้รับและไม่ถูกหักล้างโดยสารนาลอโซนซึ่งเป็นตัวต้านเฉพาะของสารประกอบของฝิ่น มิตรากัยนีนทำให้หนูถีบจักรมีการเคลื่อนที่มากขึ้นแสดงว่าสารเป็นสารที่กระตุ้นระบบประสาทส่วนกลาง การเคลื่อนที่ที่เพิ่มขึ้นนี้ถูกหักล้างด้วยสารฮาโลเปอริดอลซึ่งเป็นตัวต้านของโดปามีน แต่จากการศึกษาเพิ่มเติมโดยการวัดพฤติกรรมหนูหมุน และการวัดการจับตัวรับของโดปามีน มิตรากัยนีนเองไม่ได้เป็นสารกระตุ้นหรือสารยับยั้งต่อตัวรับเฉพาะของโดปามีนหรือมีผลทำให้มีการหลั่งของโดปามีนเพิ่มมากขึ้นแต่อย่างไรในการทดลองโดยการวัดปริมาณการหลั่งสารประกอบเอมีนจากตัวอย่างที่เก็บได้จากสมองส่วนสะไตรเอตัมของหนูขาวมิตรากัยนีนในขนาด 15 และ 30 มก.ต่อน้ำหนักสัตว์ทดลอง 1 กก.ไม่ผลต่อการหลั่งสารสื่อโดปามีนและเซอร์โรโทนินในหนูถีบจักรที่ได้รับการกระตุ้นการทำงานของระบบเซอร์โรโทนินมิตรากียนีนมีผลยับยั้งการกระตุ้นศีรษะแต่ไม่มีผลยับยั้งการส่ายของศีรษะในสัตว์ทดลองที่ถูกกระตุ้นด้วย 5-เมทอลซี-เอ็น,เอ็น-ไดเมทิลทริปตามีน ในการทดลองโดยการบันทึกสัญญานไฟฟ้าจากเซลล์ประสาทและการให้สารเคมีโดยวิธีไอออนโตฟอเรซีสมิตรากัยนีนไม่มีผลโดยตรงต่ออัตราการทำงานของเซลล์ประสาทชนิดเปอรกินเจ และไม่มีผลเปลี่ยนแปลงผลต่อการกดเซลล์ประสาทชนิดเปอรกินเจโดยสารสื่อประสาทแกมมาอะมิโนบิวทิวริกแอซิดหรือเซอร์โรโทนินมิตรากัยนีนทำให้อุณหภูมิของสัตว์ทดลองลดลง จากผลของการศึกษาคาดว่ากลไกการออกฤทธิ์ของมิตรากัยนีนเกิดขึ้นในระบบประสาทส่วนกลางโดยทำหน้าที่เป็นตัวต้านการเข้าจับของเซอร์โรโทนินกับตัวรับเฉพาะชนิดที่ 2 หรือต้านการเข้าจับของนอร์แอดีนาลีนกับตัวรับเฉพาะชนิดอัลฟา-2