การสร้างเนื้อเยื่อเพาะเลี้ยงและรากเพาะเลี้ยงจากหัว (tuber) ของ บอระเพ็ดพุงช้าง ทำได้โดยการเปลี่ยนแปลงชนิดของอาหาร, ชนิดของปริมาณของ ฮอร์โมนพืช และสภาวะแวดล้อมในการเพาะเลี้ยงให้เหมาะสม จากการทดลองพบว่า สูตรอาหารของ WHITE สามารถชักนำให้เกิดเนื้อเยื่อเพาะเลี้ยงเนื้อและรากสั้น ๆ เมื่อวางไว้ในที่มืด และสูตรอาหาร ROOT สามารภชักนำให้เกิดรากขนาดยาวขึ้นได้ เมื่อเพาะเลี้ยงในที่มืดเช่นกัน รากเพาะเลี้ยงที่ได้ถูกนำมาประเมินหาศักยภาพใน การสร้าง ไอโซควิโนลีน แอลคาลอยด์ ทั้งในแง่ชนิดและปริมาณในการตรวจหาชนิดของสารในสารสกัดหยาบจากส่วนต่าง ๆ ของพืช และรากเพาะเลี้ยงได้ใช้วิธีรงคเรขผิวบาง (Thin layer chromatography) โดยใช้มาตรฐานในการ เปรียบเทียบ พบว่า แอลคาลอยด์ที่รากเพาะเลี้ยงสามารสร้างได้อย่างน้อย 4 ชนิด แต่จากการเปรียบเทียบค่า Rf และสเปคตรัม UV, IR, Mass และ ('1)H-nmr จะพบว่าDicentrine ซึ่งเป็นสารในกลุ่มไอโซควิโนลีน แอลคาลอยด์ ที่พบในหัวเตียงตัวเดียว จากการวิเคราะห์ปริมาณของ Dicentrine ในรากเพาะเลี้ยง โดยวิธี TLC-Densitometry พบว่าปริมาณ Dicentrine ในรากเพาะเลี้ยงสูงถึง 0.82 % ต่อน้ำหนักแห้ง ในขณะที่ปริมาณในหัวในธรรมชาติมีเพียง 0.013 % ต่อน้ำหนักแห้ง วิทยานิพนธ์นี้เป็นปฐมนิพนธ์ที่รายงานเกี่ยวกับการสร้าง Dicentrine ซึ่งเป็นสารอะพอร์ฟีนแอลคาลอยด์ในรากเพาะเลี้ยงของบอระเพ็ดพุงช้าง