การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายหลักอยู่ 2 ประการคือ ประการแรกเพื่อวิเคราะห์ถึงภาพรวมของระบบแรงงานสัมพันธ์ในประเทศไทย และประการที่สองเพื่อศึกษาถึงบทบาทของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งด้านแรงงานสัมพันธ์ โดยการใช้วิธีวิจัยเชิงเอกสาร ผลการวิจัยพบว่า ประการแรกปัจจัยสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจ การเมือง และสังคม โดยเฉพาะบทบาทของรัฐที่มีต่อระบบแรงงานสัมพันธ์ถือเป็นปัจจัยที่สำคัญอย่างมากในการทำความเข้าใจต่อการเคลื่อนไหวและการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ของระบบแรงงานสัมพันธ์ในประเทศไทย ประการที่สอง คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ไม่สามารถทำหน้าที่เป็นกลไกทางสถาบันในการแก้ไขปัญหาแรงงานสัมพันธ์ได้ดีเท่าที่ควร เนื่องจากปัญหาและข้อจำกัดในตัวเองของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์หลายประการ เช่น 1. การมีอำนาจบังคับใช้ที่ไม่เด็ดขาด 2. ปัญหาในกระบวนการสอบสวนข้อเท็จจริง 3. ปัญหาในการตีความกฎหมายที่ขาดความยืดหยุ่นและไม่สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของหลักการแรงงานสัมพันธ์ที่ดี เป็นต้น ดังนั้น จึงควรจะปรับปรุง แก้ไข ปัญหาและข้อจำกัดต่าง ๆ ของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์เพื่อให้เป็นกลไกทางสถาบันแห่งหนึ่งที่จะช่วยแก้ไขปัญหาความขัดแย้งด้านแรงงานสัมพันธ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น