การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ ศึกษาโครงสร้างตลาดข้าวของโลกในด้านการผลิตและการค้าระหว่างประเทศ ของประเทศผู้ส่งออกและผู้นำเข้ารายสำคัญของโลก และศึกษาถึงโครงสร้างตลาดข้าวของไทยในด้านการผลิตการบริโภค และการส่งออกข้าว เนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศ ผู้ส่งออกข้าวรายใหญ่ของโลก สำหรับการวิเคราะห์ดุลยภาพเพียงบางส่วน ใช้การประมาณหาสมการอุปสงค์และอุปทานข้าวของตลาดโลกสมการอุปทานข้าวของประเทศผู้ส่งออกและสมการอุปสงค์ข้าวของประเทศผู้นำเข้าข้าวรายสำคัญของโลก โดยวิธีกำลังสองน้อยที่สุดโดยทั่วไป (Ordinary Least Square : OLS) และใช้แบบจำลองนอนลีเนียร์โปรแกรมมิ่ง (Non-Linear Programming Model) ในการวิเคราะห์สภาพดุลยภาพของตลาดโลก รวมทั้งศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางด้านสวัสดิการจากการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งคำนวณจากส่วนเกินทางเศรษฐกิจของประเทศผู้ส่งออก (ส่วนเกินของผู้ผลิต) และ ส่วนเกินทางเศรษฐกิจของประเทศผู้นำเข้า (ส่วนเกินของผู้บริโภค) ผลจากการศึกษาการประมาณสมการอุปทานข้าวของตลาดโลก โดยศึกษาผลการเปลี่ยนแปลงปริมาณการส่งออกข้าวของโลก อันเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของราคาส่งออกข้าวในตลาดโลก และราคาส่งออกข้าวของปีที่ผ่านมาพบว่า ปริมาณส่งออกและราคาส่งออกมีความสัมพันธ์กันไปในทิศทางเดียวกัน โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ในการส่งออกข้าวส่วนที่เป็นค่าคงที่เท่ากับ 16.143599 และสัมประสิทธิ์ต่อราคาของการส่งออกข้าวเท่ากับ 0.000652 และความยืดหยุ่นของอุปทานต่อราคาข้าวของตลาดโลกเท่ากับ 0.21050 ผลจากการศึกษาการประมาณสมการอุปสงค์ข้าวของตลาดโลก โดยศึกษาผลการเปลี่ยนแปลงปริมาณการนำเข้าข้าวของโลก อันเกิดจากการเปลี่ยนแปลงราคานำเข้าข้าวในตลาดโลก และจำนวนประชากรที่บริโภคข้าวของประเทศผู้นำเข้าข้าวในแต่ละปี พบว่า ปริมาณนำเข้าและราคานำเข้ามีความสัมพันธ์กันไปในทิศทางตรงกันข้าม โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ในการนำเข้าข้าว ส่วนที่เป็นค่าคงที่เท่ากับ 14.788595 และสัมประสิทธิ์ต่อราคาของการนำเข้าข้าวเท่ากับ-0.0001141 และความยืดหยุ่นของอุปสงค์ต่อราคาข้าวของตลาดโลกเท่ากับ-0.04230 ผลจากการศึกษา การประมาณผลของสวัสดิการทางการค้า ณ จุดดุลยภาพ ของตลาด โดยมีปริมาณดุลยภาพที่ทำการซื้อขายข้าวกัน ระหว่างประเทศผู้นำเข้าและประเทศผู้ส่งออกทั้งหมดของโลกเท่ากับ 19.611 ล้านตัน และราคาดุลยภาพของข้าวในตลาดโลกเท่ากับ 375.362 ดอลล่าร์ต่อตัน จะได้สวัสดิการทางสังคมสูงสุดเท่ากับ 208 ล้านดอลล่าร์โดยแบ่งเป็น ส่วนเกินผู้ผลิตหรือผู้ส่งออกเท่ากับ 178.41 ล้านดอลล่าร์ และส่วนเกินผู้บริโภคหรือผู้นำเข้าเท่ากับ29.58 ล้านดอลล่าร์ ผลสรุปจากการศึกษาข้างต้น สามารถนำไปวิเคราะห์ การเปลี่ยนแปลงผลประโยชน์ ในรูปของส่วนเกินทางเศรษฐกิจของโลก ทั้งประเทศผู้ส่งออกและผู้นำเข้า เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงในดุลยภาพของตลาด จากนโยบายการตลาดหรือข้อตกลงทางการค้าของประเทศต่าง ๆ ได้