วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ผู้ศึกษาต้องการนำเสนอการวิเคราะห์การมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรป่าไม้ของประเทศ โดยใช้กรอบแนวคิดเศรษฐศาสตร์สีเขียวและแนวคิดวัฒนธรรมชุมชน บนพื้นฐานวิถีชีวิตของชาวบ้าน เพื่อวิเคราะห์การมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวเพื่อการจัดการทรัพยากรท้องถิ่น ตลอดจนแสวงหาแนวนโยบายและการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรท้องถิ่นอย่างยั่งยืนต่อไป การศึกษานี้เป็นกรณีศึกษาป่าดงใหญ่ อำเภอปะคำ จังหวัดบุรีรัมย์การนำเสนอแบ่งออกเป็น 5 บทด้วยกันคือ บทที่ 1 เป็นการนำเสนอที่มาของป่าดงใหญ่ซึ่งเป็นกรณีศึกษาที่เกิดจากนโยบายทางโคตรงสร้างเศรษฐกิจ สังคมการเมืองและวัฒนธรรม ตลอดจนวิธีปฏิบัติของรัฐส่วนกลางและการเคลื่อนไหวของชุมชน ซึ่งได้สะท้อนให้เห็นปัญหาการจัดการทรัพยากรที่ขาดการคำนึงถึงการมีส่วนร่วมของชาวบ้านในท้องถิ่น และขาดการนำวัฒนธรรมชุมชนอันเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นช่วยในการจัดการทรัพยากรป่าไม้ บทที่ 2 การนำเสนอแนวคิดและ แนวคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ สีเขียวและวัฒนธรรมชุมชนโดยเน้นการมีส่วนร่วมในจิตสำนึก โลกทัศน์ ต่อทรัพยากรธรรมชาติและการนำเสนองานวิจัยที่เกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อทรัพยากรป่าไม้ บทที่ 3 การวิเคราะห์นโยบายการอนุรักษ์ป่าไม้ที่ผ่านมาและนโยบายรัฐส่วนกลางสู่พื้นที่ป่าดงใหญ่ โดยมุ่งแสวงหาคำตอบของนโยบายที่ขาดการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรของชุมชน บทที่ 4 บทวิเคราะห์ความเป็นมาของการเคลื่อนไหวเพื่อการอนุรักษ์ป่าดงใหญ่ ซึ่งเป็นกระบวนการศึกษาที่นำแนวคิดในบทที่ 2 และ นโยบายในบทที่ 3 มาอธิบายและวิเคราะห์การเคลื่อนไหวเพื่อมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าดงใหญ่ของชาวบ้าน บทที่ 5 บทสรุปเป็นการนำเสนอสิ่งที่ได้มาจากกรณีศึกษาที่พบจากกระบวนการศึกษา ขีดจำกัด และ ข้อเสนอแนะทางนโยบายกรณีการจัดการทรัพยากรป่าไม้เพื่อการมีส่วนร่วมของชาวบ้านอย่างยั่งยืนสำหรับเป็นแนวทางของประเทศต่อไป ผลการศึกษาพบว่า ในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของชาวบ้านจะยั่งยืนได้นั้นต้องอยู่บนพื้นฐานของวัฒนธรรมอันเป็นวิถีชีวิตชาวบ้านและ ชาวบ้านต้องไดรับการยอมรับจากทางราชการด้วยการกระจายอำนาจการจัดการทรัพยากรให้แก่ชาวบ้านโดยออกกฎหมายรองรับและได้รับการสนับสนุนด้านวิชาการงบประมาณการยอมรับภูมิปัญญาชาวบ้าน ตลอดจนการประสานกับองค์กรภายนอกชุมชน