วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาเชิงวิเคราะห์บทบาทและพฤติกรรมของหญิงร้ายในชาตกัฎฐกถา เพื่อให้เห็นภาพลักษณ์ของหญิงร้ายซึ่งจะแสดงให้ทราบถึงทรรศนะของชาตกัฎฐกถาที่มีต่อหญิงร้าย และเปรียบเทียบทรรศนะที่ปรากฎในชาตกัฎฐกถากับทรรศนะที่ปรากฎในพระไตรปิฎกเพื่อจะได้ทราบถึงความสัมพันธ์ระหว่างทรรศนะทั้งสอง ผลการวิจัยพบว่า หญิงร้ายในชาตกัฎฐกถาคือหญิงที่มักมากในกามารมณ์และมีพฤติกรรมอันไม่เหมาะสมในเรื่องทางเพศ เป็นโทษและเหตุแห่งทุกข์ของชายผู้เป็นสามี และที่สำคัญคือเป็นผู้กระทำอัตรายต่อการประพฤติพรหมจรรย์ของภิกษุ ทรรศนะของชาตกัฎฐกถาที่มีต่อความเลวร้ายของผู้หญิงคือ ผู้หญิงเป็นผู้ทำให้นักบวชละทิ้งการประพฤติพรหมจรรย์ กลับไปใช้ชีวิตผู้ครองเรือน เพราะฉะนั้น ผู้หญิงจึงเป็นผู้ที่นักบวชไม่ควรไว้วางใจ ชาตกัฎฐกถาเสนอแนวปฏิบัติต่อผู้หญิงไว้ว่า นักบวชควรหลีกเว้นให้ห่างไกล ไม่ควรสนทนาด้วยสองต่อสอง และควรมีสติเมื่อต้องเกี่ยวข้องทรรศนะของชาตกัฎฐกถานี้สอดคล้องกับทรรศนะที่ปรากฎในพระไตรปิฎกทุกประการเพียงแต่พระไตรปิฏกมีข้อแนะนำเพิ่มเติม เกี่ยวกับวิธีควบคุมความคิดที่มีต่อผู้หญิงเพื่อมิให้เกิดกามราคะด้วย การที่ชาตกัฎฐกถา เสนอบทบาทของหญิงร้ายในลักษณะนี้เป็นอีกความพยายามหนึ่งในการแก้ปัญหาเรื่องภิกษุละทิ้งการประพฤติพรหมจรรย์เพราะเหตุแห่งผู้หญิง