วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษารูปแบบและวิธีการในการาแย่งชิงอำนาจทางการเมืองในสมัยอยุธยารวมทั้งวิเคราะห์ถึงความเปลี่ยนแปลงและปัจจัยที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงของรูปแบบการแย่งชิงอำนาจทางการเมืองด้วย ผลจากการศึกษาปรากฎว่า รูปแบบการแย่งชิงอำนาจทางการเมืองในสมัยอยุธยา มี 2 รูปแบบ คือ การใช้กำลังพลจำนวนมาก และการลอบทำร้าย การใช้กำลังพลจำนวนมากมี 2 วิธี คือ การใช้กำลังพลจากภายนอกพระนคร และการใช้กำลังพลจากภายในพระนคร การลอบทำร้าย มี 2 วิธี คือ การลอบสังหาร และการวางกลอุบาย รูปแบบการแย่งชิงอำนาจทางการเมืองในระยะแรกใช้กำลังพลจำนวนมาก จากภายนอกพระนคร จนกระทั่งสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 เสวยราชสมบัติ การใช้กำลังพลจากภายนอกพระนคร จึงยุติลง เมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงให้มีการจัดระเบียบการปกครอง เมืองต่าง ๆ ในเขตปริมณฑลถูกลดความสำคัญลงการใช้กำลังพลจากภายนอกอยู่ในระยะใกล้พระนคร การลอบทำร้ายถูกนำมาใช้ในราชสำนักมากขึ้น ในพ ศ 2153 เกิดการใช้กำลังพลจำนวนมากในพระนครเป็นครั้งแรกโดยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม หลังจากนี้การใช้กำลังพลภายในพระนครก็มีมากขึ้นจนกลายเป็นสงครามกลางเมืองในที่สุด แต่การลอบทำร้ายก็ถูกนำมาใช้ตลอดระยะเวลาเช่นกัน ปัจจัยที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงของรูปแบบการแย่งชิงอำนาจทางการเมือง คือ ระบบการควบคุมกำลังบคน ระบบการรักษาความปลอดภัย และลักษณะทางกายภาพของเมืองอยุธยาและปริมณฑล