วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของกกกลม (Cyperus corymbosus) และแห้วทรงกระเทียม (Eleocharis dulcis) เพื่อบำบัดน้ำเสียในพื้นที่ชุ่มน้ำที่สร้างขึ้น และเพื่อศึกษาความลึกที่เหมาะสมกับพืชน้ำทั้งสองชนิดในการบำบัดน้ำเสียโดยเปรียบเทียบกับแบบการทดลองที่ไม่ปลูกพืช โดยทำการสร้างพื้นที่ชุ่มน้ำแบบน้ำไหลพื้นผิว (RWS) และทำการทดลองที่สถานีประมงน้ำจืด จังหวัดสกลนคร โดยจัดสร้างพื้นที่ชุ่มน้ำขึ้น12 แบบการทดลอง แบ่งเป็นแบบการทดลองที่ศึกษาประสิทธิภาพ 9 แบบการทดลองที่ศึกษาการเจริญของพืชน้ำ 3 แบบ การทดลองโดยศึกษาระดับความลึกของน้ำเสีย 3 ระดับ คือ 0.15 เมตร 0.30 เมตร และ 0.45 เมตร แห้วทรงกระเทียมที่ปลูกในแบบการทดลองที่มีระดับน้ำลึก 0.45 เมตรมีความสูงมากกว่าที่ปลูกในแบบการทดลองที่ระดับความลึกอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญส่วนความสูงของกกกลมที่ปลูกในแบบการทดลองที่มีระดับน้ำลึกต่าง ๆ กันมีความแตกต่างกันอย่างไม่นัยสำคัญ แบบการทดลองที่ปลูกกกกลมที่มีระดับความลึกน้ำเสีย 0.15 เมตรมีประสิทธิภาพดีที่สุดในการลดปริมาณออร์โธฟอสเฟตฟอสฟอรัส ปริมาณแอมโมเนียไนโตรเจน ปริมาณของแข็งแขวนลอยในน้ำ ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดและค่าบีโอดีได้มากกว่า 60 % แบบการทดลองที่ปลูกแห้วทรงกระเทียมที่มีระดับน้ำลึก 0.15 เมตรและ 0.45 เมตร สามารถลดปริมาณแอมโมเนียไนโตรเจน ปริมาณออร์โธฟอสเฟตฟอสฟอรัส ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด และค่าบีโอดี ได้มากกว่า 60% และที่ระดับน้ำที่ลึก 0.30 เมตร สามารถลดปริมาณแอมโมเนียไนโตรเจน ปริมาณออร์โธฟอสเฟตฟอสฟอรัส และปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด ได้มากว่า 60 % นอกจากนี้ในพื้นที่ชุ่มน้ำทุก แบบการทดลองลดปริมาณของแข็งละลายในน้ำได้น้อยกว่า25 % เมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการลดปริมาณความสกปรกในน้ำเสียที่ระดับความลึกเท่ากันพบว่ากกกลมมีประสิทธิภาพดีกว่าแห้วทรงกระเทียม และกกกลมมีประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียดีที่สุดที่ระดับความลึกของน้ำเสียที่0.15 เมตร