การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายคือ วิเคราะห์กระบวนการดำเนินการเจรจาแก้ไขปัญหาการค้าระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ 1989ซึ่งเป็นปีแรกที่ประเทศไทยถูกกำหนดให้อยู่ในบัญชีประเทศที่ต้องถูกตับตามองเป็นพิเศษ (PWL) จนกระทั่งถึงปี ค.ศ 1994 ซึ่งเป็นปีที่ประเทศไทยสามารถแก้ไขปัญหาความขัดแย้งได้ในระดับที่น่าพอใจจนทำให้สหรัฐเอมริกาได้ประกาศให้ประเทศไทยได้รับการเลื่อนสถานะไปอยู่ในบัญชีประเทศทีต้องจับตามอง(WL) โดยใช้กรอบความคิดการพึ่งพา (Interdependence) ของ RobertO. Keohane และ Joseph S. Nye ในการศึกษาและทำการวิเคราะห์แบบDocumentary Research โดยอาศัย เอกสาร สิ่งพิมพ์ ข่าวสาร เอกสารทางราชการ และสถิติ การศึกษาพบว่า ไทยต้องใช้ระยะเวลาหลายปีในการดำเนินการแก้ไขปัญหาโดยต้องสร้างความเข้าใจกับสหรัฐอเมริกา ประชาชน หน่วยราชการตลอดจนพรรคการเมืองต่าง ๆ ตั้งแต่ประเทศไทยประสบปัญหาความขัดแย้งทางการค้ากับสหรัฐฯ ในปี ค.ศ 1989 หลังจากที่สหรัฐฯได้ประกาศใช้กฎหมายการค้าและการแข่งขันฉบับปี ค.ศ 1988 สถานการณ์ภายในประเทศของไทยในช่วงปี ค.ศ 1991 มีปัญหาจากเหตุการณ์รัฐประหาร แต่อย่างไรก็ตามในช่วงรัฐสมัยรัฐบาลนายชวน หลีกภัย สถานภาพของไทยในเวทีระหว่างประเทศดีขึ้น เหตุการณ์ทางการเมืองภายในก็เข้าสู่สภาวะปกติ ตลอดจนการนำผลการตกลงกับสหรัฐอเมริกามาปฏิบัติิอย่างจริงจังทั้งการประกาศใช้พระราชบัญญัติที่เกี่ยวข้องฉบับต่าง ๆ และการควบคุมให้ประชาชนปฏิบัติตามกฎหมาย ทำให้สหรัฐอเมริกาพึงพอใจและประกาศให้ไทยพ้นจากบัญชีประเทศที่ต้องถูกไต่ส่วนเป็นลำดับต้น ๆ (PFC)มาอยู่ในบัญชีประเทศที่ ต้องถูกจับตามองเป็นพิเศษ (PWL) ซึ่งไม่มีผลต่อการตอบโต้ตามกฎหมายการค้าสหรัฐอเมริกา