การศึกษาวิจัยเรื่อง การนำนโยบายโสเภณีเด็กไปปฏิบัติเป็นการศึกษาวิจัยเอกสารและวิจัยแบบสำรวจ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือตำรวจนครบาลจำนวน 196 คน โสเภณีเด็กจำนวน 45 คน การศึกษาครั้งนี้ได้กำหนดสมมติฐานไว้ดังนี้ คือ ประสิทธิภาพในการนำนโยบายการปราบปรามโสเภณีเด็กไปปฏิบัติสำเร็จจะมากหรือน้อยเพียงใดนั้นขั้นอยู่กับปัจจัยดังต่อไปนี้นโยบาย บุคลากรงบประมาณ วัสดุอุปกรณ์ และความร่วมมือของ โสเภณีเด็ก จากการศึกษาวิจัยครั้งนี้พบว่าการดำเนินนโยบายการปราบปรามโสเภณีเด็กเป็นสิ่งที่ดีสอดคล้องกับสภาพการณ์ทาง แต่ลักษณะการดำเนินนโยบายยังขาดความต่อเนื่อง ในการดำเนินงานการปราบปรามของตำรวจนั้นพบว่า ตำรวจยังขาดความพร้อมทางด้านงบประมาณ กำลังพล, วัสดุอุปกรณ์มาตรการทางกฎหมายไม่สอดคล้องสภาพการณ์ทางสังคม พระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี 2503 ได้ใช้บังคับมานานแล้วข้อบัญญัติไม่ครอบคลุมถึงโสเภณีเด็ก รวมทั้งบทลงโทษผู้ค้าประเวณีมีโทษเบาบางมาก และขาดความร่วมมือจากโสเภณีเด็ก ซึ่งทำให้การนำนโยบายไปปฏิบัติยังไม่ประสบผลสำเร็จ