ปัญหาเรื่องเขตอำนาจศาลไทยเหนือคดีแพ่งและพาณิชย์ที่มีองค์ประกอบพัวพัน กับต่างประเทศเป็นปัญหาที่เกี่ยวพันกับหลักเกณฑ์ของกฎหมายระหว่างประเทศ แผนกคดีเมืองในเรื่องเขตอำนาจรัฐและเขตอำนาจศาล ในขณะเดียวกันก็มีความเกี่ยวพันกับหลักเกณฑ์ของกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลในเรื่องการขัดกันของเขตอำนาจศาลด้วย ในทางกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง อำนาจอธิปไตยของรัฐถูกใช้ โดยผ่านทางรัฐสภา รัฐบาล และศาล ดังนั้นศาลจึงเป็นองค์กรที่ใช้อำนาจอธิปไตยของรัฐองค์กรหนึ่ง ทำให้เขตอำนาจศาลจะต้องสอดคล้องกับเขตอำนาจรัฐ และหลัก เกณฑ์ว่าด้วยเขตอำนาจศาลอันเป็นกฎหมายภายในของรัฐควรจะอยู่ในบริบทของหลัก เกณฑ์ของกฎหมายระหว่างประเทศในเรื่องเขตอำนาจรัฐ ในขณะที่ตามกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดดีบุคคลการกำหนดเขตอำนาจศาลนั้นจะต้องมีจุดเกาะเกี่ยวที่ ใกล้ชิด ซึ่งจะถูกใช้เป็นเกณฑ์ในการกำหนดเขตอำนาจศาล กฎหมายไทยในปัจุบันไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดในเรื่องเขตอำนาจศาลในคดีแพ่ง และพาณิชย์ที่มีองค์ประกอบพัวพันกับต่างประเทศไว้โดยตรง แต่ศาลจะนำหลักเกณฑ์ว่า ด้วยเขตอำนาจศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับกับคดีที่มี องค์ประกอบพัวพันกับต่างประเทศด้วย กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือไม่มีความแตกต่างกันในระ หว่างคดีที่มีองค์ประกอบพัวพันกับต่างประเทศและคดีที่ไม่มีองค์ประกอบพัวพันกับต่าง ประเทศ อย่างไรก็ตาม จุดเกาะเกี่ยวที่ใกล้ชิดตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในปัจจุบันมีความสอดคล้องกับหลักเกณฑ์อันเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในกฎหมายของนานาประเทศ ยกเว้นในเรื่องการใช้ภูมิลำเนาโจทก์เป็นเกณฑ์ในการกำหนดเขตอำนาจศาล นอกจากนี้เขตอำนาจศาลไทยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งปัจจุบันมี ความกว้างขวางมาก ซึ่งในบางกรณีจะทำให้เกิดปัญหาต่อการยอมรับและบังคับตามคำ พิพากษาศาลไทยโดยศาลต่างประเทศ