ปัญหาการลักพาตัวเด็กในประเทศไทยได้กลายมาเป็นปัญหาการค้าเด็ก ข้ามชาติ กล่าวคือ เป็นการกระทำที่ร้ายแรงเป็นกับต่อสังคม เป็นการกระทำที่กระทบต่อชื่อเสียงของประเทศชาติและความสงบสุขของประชาชนอย่างมาก แต่รัฐยังไม่ สามารถปราบปรามอาชญากรรมในลักษณะนี้ให้หมดไปโดยสิ้นเชิง เนื่องจากกระบวนการลักพาตัวเด็กมีการดำเนินการในลักษณะข่ายงาน มีการจัดโครงสร้างในรูป ขององค์กรอาชญากรรม (Organiaed Crime) มีความซับซ้อนและมีเครือข่ายโยง ใยทั้งในประเทศและนอกประเทศ ในกระบวนการลักพาตัวดังกล่าวจะมีผู้เกี่ยวยข้อง ในการกระทำความผิดหลายคน จากการศึกษาพบว่ากฎหมายอาญาซึ่งเป็นมาตรการกฎหมายที่เป็นหลัก ในการบังคับใช้กับการลักพาตัวเด็กไปขายต่างประเทศ ยังไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดให้การลักพาตัวเด็กเป็นความความผิดอาญาโดยตรง อีกทั้งบทบัญญัติเรื่องตัวการ ผู้ใช้ ผู้สนับสนุน อาจใช้บังคับแก่องค์กรอาชญากรรมไม่ได้ในบางกรณี ด้วยเหตุนี้ เพื่อให้การคุ้มครองเด็กในกรณีที่ถูกลักพาตัวไปขายต่างประเทศโดยองค์กรอาชญากรรมมีประสิทธิภาพในการป้องกันและปราบปราม จำเป็นที่รัฐต้องดำเนินการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายอาญา โดยบัญญัติให้การลักพาตัวเด็กเป็นความ ผิดอาญาอีกฐานหนึ่ง ตลอดจนเพิ่มเติมการลงโทษในการกระทำความผิดของผู้ใช้และ ผู้สนับสนุน และควรนำหลักการสมคบกันกระทำความผิด (Conspiracy)มาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการลักพาตัวเด็กโดยองค์กรอาชญากรรม