การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการรับฟัง ความต้องการรูปแบบและเนื้อหารวมทั้งการนำความรู้ที่ได้รับจากรายการเสียงตามสายในโรงพยาบาลไปใช้ประโยชน์ของผู้ป่วยใน ที่เข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากร พฤติกรรมการรับฟัง ความต้องการรายการเสียงตามสายในโรงพยาบาล และการนำความรู้ที่ได้รับจากรายการเสียงตามสายในโรงพยาบาลไปใช้ประโยชน์กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยจำนวนทั้งสิ้น 300 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถามสำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและไค-สแควร์ ซึ่งประมวลโดยคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีการรับฟังและการใช้เวลาในการฟัง รายการเสียง ตามสายในโรงพบาบาลในระดับต่ำ โดยฟังแต่ไม่ได้ฟังทุกวันและฟังประมาณไม่เกินครึ่งชั่วโมง 2. ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีความต้องการรายการเสียงตามสายในโรงพบาบาล โดยต้องการให้จัดรายการเพื่อความบันเทิง และจะนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในระดับปานกลาง 3. ผู้ป่วยหญิง ผู้ป่วยที่แต่งงานแล้ว และผู้ป่วยที่เป็นหม้ายมีการรับฟังรายการมากกว่าเพศชายและผู้ป่วยที่เป็นโสด ผู้ป่วยที่มีอายุ การศึกษารายได้และอาชีพแตกต่างกันมีการรับฟังไม่แตกต่างกัน 4. ผู้ป่วยที่มีรายได้เดือนละสูงกว่า 4,000 บาท ใช้เวลาในการฟังมากกว่าผู้ป่วยกลุ่มรายได้อื่น ผู้ป่วยที่มีเพศ อายุ การศึกษา สถานภาพการสมรส และอาชีพแตกต่างกันใช้เวลาในการฟังไม่แตกต่างกัน 5. ผู้ป่วยอายุ 31-40 ปี และผู้ป่วยที่มีรายได้เดือนละ 2,001-4,000บาทมีความต้องการรายการมากกว่าผู้ป่วยกลุ่มอายุและรายได้อื่น ผู้ป่วยที่มีเพศ การศึกษา สถานภาพการสมรส และอาชีพแตกต่างกันมีความต้องการรายการไม่แตกต่างกัน 6. ผู้ป่วยอายุ 31-40 ปี และ 41-50 ปี ผู้ป่วยที่มีรายได้เดือนละสูงกว่า 4,000 บาท และมีอาชีพอุตสาหกรรมและรับจ้าง จะนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในระดับสูงมากกว่ากลุ่มอายุ รายได้และอาชีพอื่น ผู้ป่วยที่มีเพศการศึกษา และสถานภาพการสมรสแตกต่างกัน จะนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ไม่แตกต่างกัน 7. พฤติกรรมการรับฟังไม่มีความสัมพันธ์กับความต้องการรายการและการนำความรู้ไปใช้ประโยชน์