การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยทางประชากร ลักษณะเฉพาะตัวความสัมพันธ์ในครอบครัว การสื่อสารในครอบครัว ของชายรักร่วมเพศที่แปลงเพศและชายรักร่วมเพศที่ไม่แสดงออกหรือเปิดเผยการเป็นรักร่วมเพศของเขาเพื่อทำการวิเคราะห์ เปรียบเทียบความแตกต่างของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่ม และเพื่อทราบความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทของการสื่อสารในครอบครัวกับการตัดสินใจแปลงเพศ ผลการศึกษาพบว่า 1. ปัจจัยพื้นฐานทางประชากรของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่ม มีความแตกต่างกันในด้านที่กลุ่มตัวอย่างชายแปลงเพศมีโอกาสที่จะนำความรู้จากการเรียนจากสถาบันการศึกษามาใช้ในการทำงานน้อยกว่ากลุ่มชายรักร่วมเพศที่ไม่แสดงออก และอาชีพก็มีความมั่นคงน้อยกว่า กลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มมีการเปลี่ยนคู่ครองบ่อยครั้ง ลักษณะทางประชากรของบิดา มารดา ของทั้งสองกลุ่มมีลักษณะใกล้เคียงกัน 2. ข้อมูลเฉพาะตัว กลุ่มชายแปลงเพศเริ่มรู้สึกว่าตนเองชอบเพศเดียวกันในช่วงอายุที่น้อยกว่าอีกกลุ่ม ส่วนการเริ่มมีเพศสัมพันธ์จะเริ่มในช่วงอายุใกล้เคียงกันกลุ่มชายแปลงเพศมีความรู้สึกว่าพวกตนมีความเป็นผู้หญิงมากกว่ากลุ่มชายรักร่วมเพศที่ไม่แสดงออก สรีระของชายแปลงเพศจะมีความแตกต่างจากอีกกลุ่ม เนื่องจากใช้ฮอร์โมนเพศหญิง พฤติกรรมทางเพศของทั้งสอนกลุ่มมีความแตกต่างกันเพราะกลุ่มชายแปลงเพศจะเป็นฝ่ายรับโดยตลอดในขณะที่อีกกลุ่มจะมีทั้งรับและรุกขณะร่วมเพศ 3. ความสัมพันธ์ในครอบครัว กลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดมากกับมารดาแต่กับบิดาจะห่างเหินไม่ใกล้ชิดมารดาจะมีอำนาจในครอบครัวมากกว่าบิดา เนื่องจากบิดาเป็นผู้ที่ไม่มีเวลาให้กับครอบครัวความสัมพันธ์กับพี่น้องทั้งสองกลุ่มจะใกล้ชิดสนิทสนมกับพี่สาวน้องสาวมากว่าพี่ชายน้องชาย 4. การสื่อสารในครอบครัว กลุ่มชายแปลงเพศ มีการสื่อสารในครอบครัว แบบปล่อยมากที่สุดในขณะที่อีกกลุ่มมีการสื่อสารในครอบครัวแบบผสมมากที่สุดกลุ่มชายเพศจำนวนครึ่งหนึ่งทำการสื่อกับครอบครัวก่อนตัดสินใจแปลงเพศ และมีจำนวนเกินครึ่งที่ทำการสื่อสารกับครอบครัวหลังจากแปลงเพศแล้ว และชายแปลงเพศที่มีการสื่อสารในครอบครัวแบบปิดจะไม่ปรึกษากับสมาชิกครอบครัวถึงการตัดสินใจแปลงเพศของตน ซึ่งในกลุ่มที่ทำการสื่อสารกับสมาชิกครอบครัวจะได้รับผลดีหลาย ๆ ด้านหลังจากแปลงเพศ