การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ภาพระบายสีของเด็กญี่ปุ่นอายุ 9 ถึง 12 ปี ตามทฤษฎีของวิคเตอร์ โลเวนเฟลด์ ในด้านการวาดภาพคนการจัดวางภาพบนพื้นที่ว่าง การใช้สี และการออกแบบ ตัวอย่างประชากร คือเด็กญี่ปุ่นอายุ 9 ถึง 12 ปี จากโรงเรียนสมาคมไทย-ญี่ปุ่น ในประเทศไทยจำนวน 20 คน และเด็กญี่ปุ่นจากมูลนิธิคามิอิจิ ประเทศญี่ปุ่น จำนวน 32 คนผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมภาพระบายสีของเด็กญี่ปุ่นทั้งสองกลุ่ม แล้วนำมาวิเคราะห์โดยใช้แบบวิเคราะห์ภาพระบายสีที่สร้างขึ้นจากหลักเกณฑ์ขั้นพัฒนาการทางศิลปะเด็กของโลเวนเฟลด์ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญและครูศิลปศึกษา ผลการวิจัยพบว่า เด็กญี่ปุ่นทั้งสองกลุ่มสามารถวาดภาพระบายสีได้ตามทฤษฎีของโลเวนเฟลด์ ในชั้นที่ 4 คือ ขั้นเริ่มต้นวาดภาพอย่างจริง ดังนี้ 1. ด้านการวาดภาพคน เด็กมีการเน้นความแตกต่างระหว่างเพศด้วยเสื้อผ้า ทรงผม และเครื่องประดับ คิดเป็นร้อยละ 92.31 ร้อยละ 26.92วาดภาพคนที่แสดงอารมณ์บนใบหน้าชัดเจนร้อยละ 25 วาดภาพคนที่มีขนาดใหญ่เต็มหน้ากระดาษ และร้อยละ 21.15 วาดภาพคนคล้ายการ์ตูนจากหนังสือ หรือภาพยนต์ โทรทัศน์ 2. ด้านการจัดวางภาพบนพื้นที่ว่าง เด็กสามารถแสดงขนาดของสิ่งต่าง ๆ ที่วาดเหมาะสมกับพื้นที่ว่าง คิดเป็นร้อยละ 94.23 ร้อยละ 30.77 มีการจัดวางภาพให้สมดุลย์ สองข้างเท่ากัน ร้อยละ 21.15 แสดงมิติ และร้อยละ 1.92มีการ ใช้เส้นฐาน 3. ด้านการใช้สี เด็กใช้สีตามความคิดและประสบการณ์ คิดเป็นร้อยละ 100 ร้อยละ 46.15 ระบายสีโดยแสดงลักษณะรอยแปรงไปในทิศทางเดียวกัน ร้อยละ 40.38 ระบายสีในหลายทิศทาง ร้อยละ 36.54 ใช้สีแบบจินตนาการ และร้อยละ 11.54 ใช้สีตามความเป็นจริงตามธรรมชาติ 4. ด้านการออกแบบ เด็กสามารถออกแบบเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ คิดเป็นร้อยละ 100 และร้อยละ 32.67 ออกแบบเรื่องราวแสดงให้เห็นถึงประสบการณ์จากเหตุการณ์ประทับใจ และร้อยละ 30.77 ออกแบบสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ และชีวิตที่เงียบสงบ