การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาอิทธิพลของอารมณ์ชั่วขณะที่มีต่อการเปลี่ยนเจตคติตามเงื่อนไขการทดลอง คือ 1. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะก่อนนำเสนอสารโน้มน้าวใจ อารมณ์ชั่วขณะในทางบวก ข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนัก2. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะก่อนนำเสนอสารโน้มน้าวใจอารมณ์ชั่วขณะในทางบวกข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนัก 3. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะก่อนนำเสนอสารโน้มน้าวใจ อารมณ์ชั่วขณะในทางลบข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนัก 4. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะก่อนนำเสนอสารโน้มน้าวใจ อารมณ์ชั่วขณะในทางลบ ข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนัก 5. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะหลังนำเสนอสารโน้มน้าวใจอารมณ์ชั่วขณะในทางบวก ข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนัก 6. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะหลังนำเสนอสารโน้มน้าวใจ อารมณ์ชั่วขณะในทางบวก ข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนัก 7. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะหลังนำเสนอสารโน้มน้าวใจ อารมณ์ชั่วขณะในทางลบข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนัก 8. บุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะหลังนำเสนอสารโน้มน้าวใจ อารมณ์ชั่วขณะในทางลบ ข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนัก ผลการวิจัยพบตามที่ทำนายว่า เมื่อบุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะก่อนนำเสนอสารโน้มน้าวใจบุคคลที่มีอารมณ์ชั่วขณะในทางลบถูกโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักได้มากกว่าเมื่อโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ (p<.01) และบุคคลที่มีอารมณ์ชั่วขณะในทางบวกถูกโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักได้ไม่แตกต่างกับเมื่อโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนัก แต่ถ้าบุคคลเกิดอารมณ์ชั่วขณะหลังนำเสนอสารโน้มน้าวใจ บุคคลที่มีอารมณ์ชั่วขณะในทางบวกถูกโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักได้มากกว่าเมื่อโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ (p<.001) และบุคคลที่มีอารมณ์ชั่วขณะในทางลบถูกโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักได้มากกว่าเมื่อโน้มน้าวใจด้วยสารที่มีข้อโต้แย้งที่ไม่มีน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ (p<.05)