การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ผลของความต้องการทางปัญญาคุณภาพของสารและความยากง่ายในการอ่านของลายมือ ต่อเจตคติต่อเรียงความโดยศึกษาตามแนวรูปแบบความเป็นไปได้ของการขยายความในการโน้มน้าวใจ(Petty and Cacioppe, 1986a) กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 128 คน แยกเป็นชายจำนวน 70 คน หญิงจำนวน 58 คนผู้วิจัยได้ใช้ มาตรวัดความต้องการทางปัญญา ซึ่งพัฒนาขึ้นโดย นวพร คงเจริญ และ วิมดุลยากร (2535) เป็นเครื่องมือวัดความต้องการทางปัญญา และใช้ค่ามัธยฐานแบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มที่มีความต้องการทางปัญญาสูงและต่ำ อย่างละ64 คน จากนั้นจึงสุ่มจากแต่ละกลุ่มความต้องการทางปัญญา เข้าเงื่อนไขการทดลองจำนวนเท่ากัน 1 ใน 4 เงื่อนไข คือ เรียงความคุณภาพสูงกับลายมืออ่านง่าย เรียงความคุณภาพสูงกับลายมืออ่านยาก เรียงความคุณภาพต่ำกับลายมืออ่านง่าย และเรียงความคุณภาพต่ำกับลายมืออ่านยาก เครื่องมือวัดตัวแปรตามเป็นมาตรวัดเจตคติต่อเรียงความสร้างขึ้นตามแนวทางการสร้างมาตรจำแนกความหมาย ผลการวิจัยพบตามที่ทำนายว่า 1. ผู้ที่มีความต้องการทางปัญญาสูง มีเจตคติต่อเรียงความไม่แตกต่างกันในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพสูงและลายมืออ่านง่าย กับเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพสูงและลายมืออ่านยาก 2. ผู้ที่มีความต้องการทางปัญญาสูง มีเจตคติต่อเรียงความในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพสูงและลายมืออ่านยาก สูงกว่าในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพต่ำและลายมืออ่านง่าย (p<.01) 3. ผู้ที่มีความต้องการทางปัญญาสูง มีเจตคติต่อเรียงความไม่แตกต่างกันในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพต่ำและลายมืออ่านง่าย กับเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพต่ำและลายมืออ่านยาก 4. ผู้ที่มีความต้องการทางปัญญาต่ำ มีเจตคติต่อเรียงความไม่แตกต่างกัน ในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพสูงและลายมืออ่านง่าย กับเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพต่ำและลายมืออ่านง่าย 5. ผู้ที่มีความต้องการทางปัญญาต่ำ มีเจตคติต่อเรียงความในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพสูงและลายมืออ่านง่าย สูงกว่าในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพสูงและลายมืออ่านยาก (p<.05) 6. ผู้ที่มีความต้องการทางปัญญาต่ำ มีเจตคติต่อเรียงความในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพต่ำและลายมืออ่านง่าย สูงกว่าในเงื่อนไขที่เรียงความมีคุณภาพต่ำและลายมืออ่านยาก (p<.001)