งานซ้ำซากในภาคอุตสาหกรรม คือ งานที่มีรอบเวลาการทำงานน้อยกว่าหรือเท่ากับ 2 นาที และทำงานในลักษณะซ้ำ ๆ ตลอดการทำงาน ซึ่งเมื่อทำงานลักษณะนี้เป็นเวลานานติดต่อกันจะก่อให้เกิดความเจ็บปวดต่อคนงานได้ งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษางานยิงสกูรที่ใช้สว่านลม โดยได้พิจารณาปัจจัยสำคัญที่มีผลกระทบต่อความเครียดของกล้ามเนื้อ 3 ปัจจัยคือ วัฏจักรในการทำงาน (เร็วและช้า), แรงดันลมของสว่านลม (ต่ำ,สูง) และการสวมถุงมือทำงาน (ไม่สวมถุงมือ, สวมถุงมือ) ใช้ผู้ทดสอบหญิง 5 คน ทำงานยิงสกูรในห้องปฏิบัติการ การศึกษาการทำงานนี้ได้ทำการวัดค่าคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อที่เกิดขึ้นจากกล้ามเนื้อ Trapezius และ Deltoid ตลอดการทดลอง 2 ชั่วโมงต่อการทดลอง 1 ครั้ง แล้วนำคาเฉลี่ยร้อยละของการเปลี่ยนแปลงของคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อต่อวินาที กำหนดเป็นค่าความเครียดของกล้ามเนื้อที่เกิดขึ้น และได้ทำการทดสอบหาค่าMaximum Voluntary Contraction (MVC) และ Maximum Voluntary Effort (MVE) ด้วย ผลการวิเคราะห์ทางสถิติได้ผลสรุปมีแนวโน้มดังนี้ 1. เพื่อลดความเครียดของกล้ามเนื้อ คนงานควรสวมถุงมือทำงานที่วัฏจักรการทำงานเป็น 15 วินาที/วัฏจักร และใช้แรงดันลมของสว่านลมสูงคือ 6 บาร์ 2. การสวมถุงมือที่มีคุณภาพจะช่วยลดแรงสั่นสะเทือนของแรงดันลมและลดความเครียดของกล้ามเนื้อได้ 3. ผลการเปรียบเทียบแบบสอบถามก่อนและหลังการทดลองพบว่าผู้ถูกทดสอบมีความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นน้อยมาก 4. การเปลี่ยนแปลงของอัตราการเต้นของหัวใจ (Heart Rate) มีน้อย มากไม่สามารถนำมาสรุปผลของความล้าได้ จากการทดสอบหาค่า MVC และ MVE ของกล้ามเนื้อในขณะทำงานยิงสกูรพบว่าค่าคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อเกิดขึ้นน้อยกว่า 15% MVC ซึ่งจัดว่าเป็นงานที่อยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย