การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการใช้อำนาจของศึกษาธิการอำเภอกับการยอมตามอำนาจของผู้ใต้บังคับบัญชา ตามการรับรู้ของศึกษาธิการอำเภอ ผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอและเจ้าหน้าที่สำนักงานศึกษาธิการอำเภอ ในเขตการศึกษา 6 กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ศึกษา ได้แก่ศึกษาธิการอำเภอ จำนวน 60 คน ผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอ จำนวน 59 คนเจ้าหน้าที่สำนักงานศึกษาธิการอำเภอ จำนวน 132 คน โดยอาศัยแนวคิดเกี่ยวกับแหล่ง อำนาจ 7 แหล่ง ของ Hersey และBlanchard ได้แก่อำนาจจากการบังคับ อำนาจตามกฎหมาย อำนาจความเชี่ยวชาญ อำนาจการให้รางวัล อำนาจอ้างอิง อำนาจข่าวสารข้อมูล และอำนาจการเชื่อมโยง ผลการวิจัยพบว่า ศึกษาธิการอำเภอใช้อำนาจระดับมาก คือ อำนาจข่าวสารข้อมูล อำนาจการเชื่อมโยง อำนาจความเชี่ยวชาญ อำนาจอ้างอิงและ อำนาจการให้รางวัล ระดับน้อย คือ อำนาจตามกฎหมาย และอำนาจการบังคับผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอยอมตามอำนาจระดับมาก คือ อำนาจความเชี่ยวชาญอำนาจข่าวสารข้อมูล อำนาจการเชื่อมโยง และอำนาจตามกฎหมาย ระดับน้อยคือ อำนาจการบังคับ อำนาจอ้างอิง และอำนาจการให้รางวัล เจ้าหน้าที่สำนักงานศึกษาธิการอำเภอยอมตามอำนาจระดับมาก คือ อำนาจความเชี่ยวชาญอำนาจข่าวสารข้อมูล อำนาจเชื่อมโยง อำนาจตามกฎหมาย และ อำนาจจากการบังคับระดับน้อย คือ อำนาจอ้างอิง และอำนาจการให้รางวัล เมื่อเปรียบเทียบการใช้อำนาจของศึกษาธิการอำเภอกับการยอมตามอำนาจของผู้ใต้บังคับบัญชาพบว่า โดยภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 มีเพียงแต่อำนาจความเชี่ยวชาญเท่านั้นที่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและเมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างเป็นรายคู่ พบว่ามีเพียงแต่ระดับการยอมตามอำนาจของผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอกับเจ้าหน้าที่สำนักงานศึกษาธิการอำเภอไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ