การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบปัญหาการใช้หลักสูตรวิชาสุขศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น พุทธศักราช 2521 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533) ตามการรับรู้ของครูสุขศึกษาที่มีวุฒิการศึกษาต่างกันเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถามปัญหาการใช้หลักสูตรวิชาสุขศึกษา ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจำนวน 6 ด้าน ได้แก่ ด้านจุดประสงค์ของหลักสูตร ด้านเนื้อหาวิชา ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน ด้านสื่อการเรียนการสอน ด้านการวัดและประเมินผล และด้านบริหารจัดการ โดยส่งแบบสอบถามไปยังประชากรที่เป็นครูสุขศึกษาจำนวน 355 ชุด ได้กลับคืนมาจำนวน 325 ชุด คิดเป็นร้อยละ 91.55 แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิตส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การทดสอบค่า"ที" (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ครูสุขศึกษามีปัญหาการใช้หลักสูตรวิชาสุขศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นพุทธศักราช 2521 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533) มีปัญหาด้านการบริหารจัดการอยู่ในระดับมากคือ จำนวนนักเรียนในห้องมากเกินไป ไม่มีห้องที่ใช้สอนวิชาสุขศึกษาโดยเฉพาะ ไม่สามารถจัดสิ่งแวดล้อมในโรงเรียนให้เอื้ออำนวยต่อการสอนวิชาสุขศึกษาได้ขาดงบประมาณในการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรในวิชาสุขศึกษา ขาดการอบรมเกี่ยวกับการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาตามหลักสูตรมัธยมศึกษา ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533 สอนหลายห้องเกินไปทำให้ติดตามและประเมินผลด้านการปฏิบัติและทัศนคติยาก ครูมีชั่วโมงสอนมากเกินไป ไม่สามารถจัดบริการสุขภาพให้เอื้ออำนวยต่อการสอนวิชาสุขศึกษา ขาดความร่วมมือการดูแลสุขภาพที่ถูกต้องจากผู้ปกครอง 2. การเปรียบเทียบปัญหาการใช้หลักสูตรวิชาสุขศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น พุทธศักราช 2521 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533) ตามการรับรู้ของครูสุขศึกษาระหว่างครูที่มีวุฒิสุขศึกษา พบว่าโดยส่วนรวมมีปัญหาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านจุดประสงค์ของหลักสูตร ด้านจัดกิจกรรมการเรียนการสอน และด้านการวัดและประเมินผล โดยครูไม่มีวุฒิสุขศึกษามีปัญหามากกว่าครูที่มีวุฒิสุขศึกษา