การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบปัญหาและความต้องการการบริการสุขภาพของนักศึกษาในสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าใน 3 ด้าน คือ การรักษาพยาบาล การป้องกันโรคและอุบัติเหตุ และการส่งเสริมสุขภาพตามตัวแปรเพศ ผู้วิจัยส่งแบบสอบถามไปให้กลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นนักศึกษาในสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าที่ใช้บริการสุขภาพจำนวน 400 คน เป็นนักศึกษาชาย 315 คน และนักศึกษาหญิง 85 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา 400 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 100 วิเคราะห์ข้อมูล โดยหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิตค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าที (t-test) ที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัย พบว่า 1. ปัญหาการบริการสุขภาพ มีดังนี้ 1.1 ปัญหาด้านการรักษาพยาบาล โดยรวมมีปัญหาในระดับน้อยแต่มีปัญหาในระดับมากในเรื่องต่อไปนี้ คือ ไม่มีแพทย์เพียงพอในการรักษาพยาบาล ไม่มีแพทย์เฉพาะทาง เวลาที่แพทย์ให้บริการตรวจรักษาไม่เหมาะสมไม่มีทันตแพทย์มาตรวจสุขภาพปากและฟัน ไม่มีการติดตามผลการรักษาพยาบาลนักศึกษาที่เจ็บป่วยและไม่มีรถพยาบาลฉุกเฉินไว้บริการนักศึกษาที่ได้รับอุบัติเหตุหรือเจ็บป่วยกะทันหัน 1.2 ปัญหาด้านการป้องกันโรคและอุบัติเหตุ โดยรวมมีปัญหาในระดับน้อย แต่มีปัญหาในระดับมากในเรื่องต่อไปนี้ คือ ไม่มีการควบคุมดูแลโรงอาหารให้ถูกสุขลักษณะ ไม่มีการตรวจสุขภาพแม่ค้าและสุขลักษณะของโรงอาหาร ไม่มีการบริหารให้ภูมิคุ้มกันโรคให้นักศึกษา ไม่มีการตรวจวัดสายตาให้นักศึกษา และไม่มีการฝึกการป้องกันอัคคีภัยในสถาบัน 1.3 ปัญหาด้านการส่งเสริมสุขภาพ โดยรวมมีปัญหาในระดับมากใน เรื่องต่อไปนี้ คือ ไม่มีสถานที่ออกกำลังกายเพียงพอสำหรับนักศึกษา ไม่มีสถานที่นั่งพักผ่อนเพียงพอสำหรับนักศึกษา ไม่มีห้องออกกำลังกายที่มีอุปกรณ์ส้วมและที่ปัสสาวะไม่สะอาดไม่มีน้ำดื่มที่สะอาดในโรงอาหารและตามอาคารต่าง ๆถังขยะไม่เพียงพอ ไม่มีการดูแลและควบคุมร้านค้าให้จำหน่ายอาหารที่มีคุณค่าตามหลักโภชนาการ ไม่มี อ่างล้างมือในโรงอาหาร ไม่มีส้วมและที่ปัสสาวะเพียงพอในโรงอาหารและตามอาคารต่าง ๆ และไม่มีการส่งเสริมการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ เมื่อเปรียบเทียบปัญหาของนักศึกษาชายและหญิง พบว่า ในด้านการรักษาพยาบาลและด้านการป้องกันโรคและอุบัติเหตุไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนด้านการส่งเสริมสุขภาพมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความต้องการการบริการสุขภาพโดยรวมมีความต้องการในระดับมากและมีความต้องการมากในทุก ๆ ด้าน ทั้งด้านการรักษาพยาบาล ด้านการป้องกันโรคและอุบัติเหตุ และด้านการส่งเสริมสุขภาพ เมื่อเปรียบเทียบความต้องการของนักศึกษาชายและหญิง พบว่า ทุกด้านไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05