งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถด้านการเขียนภาษา ไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา เขต การศึกษา 7 ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำ นวน 900 คน จาก 10 โรงเรียน เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษและใหญ่ 2 โรงเรียน โรงเรียนขนาดกลาง 4 โรงเรียนโดยใช้วิธีสุ่มอย่างง่ายเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบความสามารถด้านการเขียนภาษาไทยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น แล้วนำ คะแนนที่ได้จากการทดสอบมาวิเคราะห์หาค่ามัชฌิมเลขคณิต และค่าส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีค่ามัชฌิมเลขคณิต ของคะแนนความสามารถด้านการเขียนภาษาไทยต่ำกว่าเกณฑ์กำหนดคือ ร้อยละ 75 2. ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความสามารถด้านการเขียนภาษาไทยของนักเรียน แต่ละระดับจากคะแนนเต็ม 30 คะแนนที่พบว่ามีค่าสูงสุด คือ ระดับที่ 1 การถ่ายโอน รองลงมาคือระดับการสื่อสารและระดับวิเคราะห์วิจารณ์ ตามลำดับ 3. ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความสามารถด้านการเขียนภาษาไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ตามขนาดของโรงเรียน ที่พบว่ามีค่าสูงสุดคือ โรงเรียนขนาดเล็ก รองลงมาคือ โรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ และโรงเรียนขนาดกลางตามลำดับ