การทำไฮบริดในหอยนางรมเศรษฐกิจของประเทศไทย อันได้แก่หอยตะโกรมกรามขาว (Crassostrea belcheri) หอยตะโกรมกรามดำ(C. lugubris) และหอยนางรมปากจีบ (Saccostrea cucllata) โดยแบ่งเป็น2 ส่วนคือ (1) การทำไฮบริดแบบข้ามชนิด (Interspecific hybridization)(2) การทำไฮบริดแบบข้ามสกุล (Intergeneric hybridization) เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตลูกหอยพันธุ์ผสมที่มีคุณภาพที่ดีกว่าพันธุ์แท้โดยการเปรียบเทียบอัตราการเติบโต ลักษณะของเปลือกและรูปร่างโครโมโซมระหว่างหอยผสมกับหอยพันธุ์แท้ การทำไฮบริดแบบข้ามชนิดระหว่างหอยตะโกรมกรามขาวกับหอยตะโกรมกรามดำพบว่าสามารถผลิตลูกหอยพันธุ์ผสมได้สถึงระยะวัยเกล็ดเท่านั้น โดยที่ลูกหอยพันธุ์ผสมทั้ง 2 ชนิด ไม่มีความแตกต่างของอัตราการเติบโตและมีอัตราการเติบโตต่ำกว่าหอยพ่อแม่พันธุ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนการทำไฮบริดแบบข้ามสกุลสามารถผลิตหอยพันธุ์ผสมได้ในการทำไฮบริดแบบข้ามสกุลระหว่างหอยตะโกรมกรามดำเพศเมียกับหอยนางรมปากจีบเพศผู้ BJ เท่านั้นโดยผลของการศึกษาที่ได้ในแต่ละครั้งพบว่าหอยพันธุ์ผสมมีอัตราการเติบโตสูงกว่าหอยนางรมปากจีบ แต่ไม่ให้ผลที่แตกต่างจากหอยตะโกรมกรามดำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนการเปรียบเทียบลักษณะของเปลือกหอยพันธุ์ผสมพบว่ามีลักษณะของเปลือกอยู่ระหว่างหอยพ่อแม่พันธุ์ทั้งสอง การเปรียบเทียบโครโมโซมในหอยพันธุ์แท้ทั้งสามชนิดและหอยพันธุ์ ผสม BJ พบว่ามีจำนวนดิพลอยด์ โครโมโซมเท่ากับ 20 แท่ง โครโมโซมที่ พบมีเพียง 2 ชนิดคือ เมตาเซนตริกโครโมโซมและซับเมตาเซนตริกโครโมโซมซึ่งมีอัตราส่วนระหว่าง เมตาเซนตริกกับซับเมตราเซนตริกโครโมโซมในหอยตะโกรมกรามขาวและหอยตะโกรมกรามดำ เท่ากับ 16:4 ในหอยนางรมปากจีบเท่ากับ 14:6 และหอยพันธุ์ผสม BJ เท่ากับ 15:5 จากผลการศึกษาพบว่าสามารถผลิตหอยพันธุ์ผสมได้จากการทำไฮบริดแบบข้ามสกุลระหว่างหอยตะโกรมกรามดำเพศเมียกับหอยนางรมปากจีบเพศผู้ซึ่งหอยพันธุ์ผสมที่ได้ไม่แสดงผลของอัตราการเติบโตรที่ดีกว่าในหอยตะโกรม-กรามดำ อย่างไรก็ดีพบว่าลักษณะของเปลือกและรูปร่างโครโมโซมสามารถใช้ในการแยกชนิดระหว่างหอยพันธุ์ผสมกับหอยพ่อแม่พันธุ์ในสภาพธรรมชาติได้และควรมีการศึกษาต่อไปถึงความสามารถในการสืบพันธุ์ของหอยพันธุ์ผสมที่ได้ซึ่งอาจสามารถผสมกลับกับหอยพ่อแม่พันธุ์ (Introgressive hybridization)และทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในแง่ความหลากหลายทางพันธุกรรมของประชากรหอยพันธุ์แท้ในธรรมชาติได้