คัดแยกเชื้อ Bradyrhizobium japonicum จากปมรากถั่วเหลืองที่ปลูกในอำเภอสวรรคโลกจังหวัดสุโขทัย และจังหวัดนครนายก โดยทดสอบคุณสมบัติทางชีวเคมีและทดสอบการเกิดปมกับถั่วชิราโทร ได้ B. Japonicum ทั้งหมด96 ไอโซเลต จัดกลุ่มทางซีรัมวิทยาโดยวิธี ELISA โดยใช้แอนดีซีรัมจากสายพันธุ์ THA5, THA6, TAL377, TAL944, TAL432, USDA76 USDA94 และUSDA142 ได้จำนวน 9.0, 2.17, 2,3,0 และ 2 ไอโซเลต ตามลำดับ ที่เหลือ61 ไอโซเลต ไม่ทำปฏิกิริยากับสายพันธุ์ทั้งแปด เมื่อทดสอบประสิทธิภาพการตรึงไนโตรเจนของ B. japonicum ทั้ง 96 ไอโซแลต โดยทดสอบกับถั่วเหลืองสายพันธุ์ สจ.5 ที่อุณหภูมิ 28 องศาเซลเซียส ความเข้มแสง 83.7 uE.m('-2).sec('-1). พบว่าไอโซเลตที่ให้น้ำหนักแห้งต่อต้นสูงสุดในช่วง 1.61-2.06กรัม/ต้น ได้แก่ SSIN18, SSN14, SSN17, SSN21,และ SSN12 ไอโซเลตที่ให้จำนวนปมสูง (59-74) ได้แก่ SSN4, SSN11, SSN19, SSN18 และ SSN15ไอโซเลตที่ให้น้ำหนักแห้งปมสูงสุดอยู่ในช่วงระหว่าง 0.24-0.30 กรัมได้แก่ SSN8 และ SSN18 ไอโซเลตที่ให้อัตราการตรึงไนโตรเจนโดยปมถั่วโดยวิธี acetylene reduction test สูงสุดมีค่าเฉลี่ยระหว่าง 4.44-5.54 ไมโครโมลต่อชั่วโมง ได้แก่ SSN12, SSN17, SSN8, SSN15 และ SSN51 ผลการทดลองชี้ให้เห็นว่า B.japonicum สายพันธุ์ที่ให้น้ำหนักแห้งต้นสูง จำนวนปมสูงน้ำหนักแห้งปมสูง มิได้เป็นสายพันธุ์ที่มีอัตราการตรึงไนโตรเจนสูงเสมอไปอย่างไรก็ตามผลการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์ (r) พบว่าน้ำหนักต้นแห้งมีความสัมพันธ์กับน้ำหนักปมแห้งมากที่สุด (r=0.72) ผลการตรวจลักษณะฟีโนไทป์ของยีน hup ใน B. japonicum ที่แยกจากจังหวัดสุโขทัยทั้ง 41 ไอโซเลตไม่พบไอโซเลตที่มีลักษณะฟีโนไทป์ของยีน hup ส่วนB. japonicum จำนวน 55 ไอโซเลตที่แยกจากจังหวัดนครนายกมี 3 ไอโซเลตแสดงลักษณะพีโนไทป์ของยีน hup ได้แก่ SSN10, SSN46 และ SSN52 ผลการทดลองพบว่าไอโซเลตที่มีลักษณะพีโนไทป์ของยีน hup มีประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจนในระดับปานกลาง ผลการทดลองมิได้แสดงความสัมพันธ์ทางบวกอย่างแน่ชัดระหว่างฟีโนไทป์ของยีน hup กับประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจนของไอโซเลตที่ใช้ในการทดลอง