งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการลุกไหม้ได้เองของถ่านหินแหล่งต่าง ๆ ใน ประเทศไทย 7 แหล่งจาก 4 จังหวัดรวม 11 ตัวอย่าง ทำการทดลองหาแนวโน้มการลุกไหม้ได้เองของถ่านหินโดยวิธีต่างกัน 3 วิธีได้แก่ การดูดซึมก๊าซออกซิเจน ออกซิเดซันแบบเปียก และผลต่างทางความร้อน ผลการทดลองพบว่า ตัวอย่างถ่านหินทั้งหมดเป็นศักดิ์ซับบิทูมินัสและมี แนวโน้มการลุกไหม้ได้เองแตกต่างกัน สามารถแบ่งตัวอย่างถ่านหินได้เป็น3 กลุ่ม คือ ถ่านหินที่มีแนวโน้มการลุกไหม้ได้เองสูง ปานกลาง และต่ำ โดยวิธีวัดการดูดซึมก๊าซออกซิเจนถ่านหินที่มีอัตราการดูดซึมก๊าซออกซิเจนที่5 ชั่วโมงแรกของการทดลองเท่ากับ 30-54, 15-23 และ 9-15 มิลลิลิตรต่อชั่วโมงต่อ 100 กรัมถ่านหินตามลำดับ ส่วนวิธีออกซิเดชันแบบเปียกซึ่งใช้เวลาเข้าสู่ศูนย์มิลลิโวลต์เป็นเกณฑ์ตัดสิน พบว่าถ่านหินที่มีแนวโน้มการลุกไหม้ได้เองสูง ปานกลางและต่ำใช้เวลาน้อยกว่า 90, 90-130 และมากกว่า130 นาทีตามลำดับ และผลการทดลองโดยวิธีผลต่างทางความร้อนพบว่าถ่านหินที่มีแนวโน้มการลุกไหม้ได้เองสูง ปานกลางและต่ำ มีเทอร์โมแกรมตัดแกนอุณหภูมิที่ 135, 160 และ 180 องศาเซลเซียส นอกจากนี้ยังพบว่า ถ่านหินที่อยู่ในกองเก็บนานมีแนวโน้ม การลุกไหม้ได้เองลดลงและถ่านหินใหม่มีโอกาสลุกติดไฟง่ายกว่าถ่านหินที่กองเก็บไว้เนื่องจากถ่านหินที่กองเก็บไว้พื้นที่ผิวที่ว่องไวในการเกิดออกซิเดซันบางส่วนถูกทำลายไป ทั้งนี้สาเหตุที่ทำให้ถ่านหินเกิดการลุกไหม้ได้เองมาจากปฏิกิริยาออกซิเดชันซึ่งเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน ถ้าหากความร้อนที่เกิดขึ้นไม่สามารถระบายออกได้และเกิดการสะสมจะทำให้แนวโน้มการเกิดการลุกไหม้ได้เองของถ่านหินสูงขึ้น การทดลองหาแนวโน้มการลุกไหม้ได้เองทั้ง 3 วิธีได้ผลเหมือนกันฉะนั้นจึงสามารถเลือกใช้แต่ละวิธีได้ตามความเหมาะสม ประโยชน์ที่ได้รับทำให้ทราบข้อมูลที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดการลุกไหม้ได้เองของถ่านหินและใช้เป็นพื้นฐานในการศึกษาต่อไป