การบำบัดน้ำเสียงชุมชนทำให้ได้กากตะกอน ซึ่งมีลักษณะสมบัติที่เป็นประโยชน์ในทางการเกษตร แต่ต้องมีการจัดการที่เหมาะสมเพื่อลดความเสี่ยงจากเชื้อชาลโมเนลลา และลดอิทธิพลของโลหะในกากตะกอนต่อกิจกรรมจุลินทรีย์ ได้ติดตามปริมาณเชื้อชาลโมเนลลาในกากตะกอน น้ำทิ้งก่อนการบำบัด และน้ำที่ผ่านการบำบัดแล้วจากโรงงานบำบัดน้ำเสียงชุมชนห้วยขวางและติดตามปริมาณเชื้อชาลโมเนลลาในกากตะกอนที่ตากกลางแจ้ง จนมี ปริมาณต่ำกว่าปริมาณที่ก่อให้เกิดโรคได้ในคน (10('5) จากนั้นศึกษา อิทธิพลของโลหะหนักในกากตะกอนบำบัดน้ำเสียชุมชนต่อกิจกรรมจุลินทรีย์โดยใช้CO(,2) เป็นดัชนีบ่งชี้ถึงกิจกรรมจุลินทรีย์ ด้วยแผนการทดลอง แบบ 2x4factorial incompletely randomized ทำ 3 ซ้ำ ในดิน 2 ประเภท คือ ดินเหนียวและดินร่วนร่วมกับการเดินกากตะกอน 4 ระดับ คือ 20 44 60 และ 80 เมตริกตันต่อเฮกตาร์ ผลการติดตามปริมาณชาลโมเนลลา พบปริมาณชาลโมเนลลาในน้ำทิ้ง ก่อนการบำบัด น้ำที่ผ่านการบำบัดแล้ว และกากตะกอน เท่ากับ 9 เซลล์ต่อ 100 มิลลิลิตร 6 เซลล์ต่อ 100 มิลลิลิตรและ 84 เซลล์ต่อกรัมกากตะกอน แห้งตามลำดับ ระยะเวลาผึ่งกากตะกอนที่เหมาะสมในที่แจ้งมีแดดจัดคือ 7 วัน ซึ่งเป็นระยะที่กากตะกอนมีความชื้นประมาณ 2% และไม่พบชาลโมเนลลาส่วนการศึกษาอิทธิพลของโลหะหนักในกากตะกอนต่อกิจกรรมจุลินทรีย์ดิน พบว่าการเติมกากตะกอนที่ระดับ 20 และ 40 เมตริกตันเฮกตาร์ (กากตะกอนที่อัตราเติม 20 เมตริกตันต่อเฮกตาร์เทียบเท่ากับอัตราใช้ปุ๋ยอินทรีย์ในพืชผักทั่วไป) ไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลง CO(,2)C:N จุลินทรีย์ดิน และ pHอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(P(...) 0.05) กับดินทดลองควบคุม ส่วนการเพิ่มกากตะกอนในดินทดลองถึงระดับที่อัตราเดิม 80 เมตริกตันต่อเฮกตาร์ ไม่มีผลทำให้ CN เกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ก่อให้เกิดการลดลงของพืชเอช และการเพิ่มขึ้นของ CO(,2) และปริมาณสังกะสีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับดินที่เติมปุ๋ยอินทรีย์ และพบว่าการเปลี่ยนแปลงของปริมาณ CO(,2) และพีเอชในดินทดลองที่เติมกากตะกอนและสารละลายโลหะหนัก มีความสัมพันธ์กันค่อนข้างสูง และมีการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกัน การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นมากที่สุดที่ประมาณ 4 สัปดาห์แรก แล้วค่อนข้างคงที่ จนถึงสัปดาห์ที่ 16 ซึ่งเป็นระยะเวลาหนึ่งฤดูกาลเพาะปลูกพืชผัก ทั้งนี้ปรากฎในดินทั้ง 2 ประเภท ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า ก่อนการใช้ประโยชน์กากตะกอนทางการเกษตรนั้น สามารถลดความเสี่ยงจากเชื้อชาลโมเนลลาได้โดยผึ่งแดดจัดเป็น เวลา 7 วัน และหลังจากเติมกากตะกอนลงในดินทดลอง 2 ประเภทคือ ดิน เหนียวและดินร่วนที่อัตรา 20 และ 40 เมตริกตันต่อเฮกตาร์ไม่มีผลกระทบต่อ กิจกรรมจุลินทรีย์อย่างมีนับสำคัญทางสถิติ