การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึง ปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติการดูแลสุขภาพตนเองของคนงานในโรงงานอุตสาหกรรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ใน การศึกษาเป็น คนงานในโรงงานอุตสาหกรรมขนาดกลาง จังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 400 คน เป็นชาย 149 คน เป็นหญิง 251 คน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถามที่สร้างขึ้นเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเองและนำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูลหา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าสวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที (t-test) ค่าความแปรปรวนทางเดียว(E-test) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. คนงานมีความเชื่อทางด้านสุขภาพและการปฏิบัติการดูแลสุขภาพตนเองในระดับปานกลาง 2. คนงานชายกับคนงานหญิง มีการปฏิบัติการดูแลสุขภาพตนเองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยคนงานหญิงมีการปฏิบัติตนในการดูแลสุขภาพตนเองมากกว่าคนงานชาย 3. คนงานที่มีความสัมพันธ์กับบุคคลในครอบครัวแตกต่างกัน มีการปฏิบัติการดูแลสุขภาพตนเองแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. ความเชื่อทางด้านสุขภาพกับการปฏิบัติการดูแลสุขภาพตนเอง ของคนงานมีความสัมพันธ์เชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 5. ปัจจัยทางด้าน อายุ รายได้ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรสความสัมพันธ์กับเครือญาติและการรับรู้ข้อมูลข่าวสารด้านสุขภาพ ไม่มีผลต่อการปฏิบัติการดูแลสุขภาพตนเองของคนงาน