ไดโคลฟิแนคโซเดียมโซลิดดิสเพอร์ชันชนิดออกฤทธิ์นานซึ่งเตรียม จากการพ่นแห้งโดยใช้ตัวพาเดี่ยวคือ ethylcellulose (EC),methacarylic acid copolymer (Eudagit), chitosan,hydroxpropyl methylcellulose,(HPMC), carbomer และตัวพาร่วมคือ EC-chitosan ในบรรดาระบบโซลิดดิสเพอร์ชันทีเตรียมขึ้นจากตัว ยาและตัวพาเดี่ยวในอัตราส่วน 3:1 ระบบของ chitosanมีการละลายของยาช้าที่สุด รองลงมาได้แก่ระบบของ Eudragit, EC, HPMC และตามลำดับระบบที่ใช้ EC-chitosan เป็นตัวพาร่วมแสดงผลยับยั้งการละลายของยามากกว่าระบบที่ใช้ Ec หรือ chitosan ตามลำพังเป็นตัวพา มาทริกซ์แบบ Hadamard H[8] ได้ใช้เพื่อประเมินผลของพารามิเตอร์สี่ประการได้แก่ปริมาตรของของเหลวที่นำไปพ่นแห้ง ปริมาณของabsolute ethanol, EC และ chitosan ทีมีต่อการละลายของไดโคลฟิ แนคโซเดียมโซลิดดิสเพอร์ชันซึ่งเตรียมจากEC-chitosan ออพติไมเชชันโดยอาศัยโปรแกรมคอมพิวเตอร์แบบการถดถอยพหุคูณเชิงเส้น และแบบfeasibility ได้ใช้กำหนดปริมาณที่เหมาะสมของพารามิเตอร์เหล่านั้นสภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมไดโคลฟิแนคโซเดียมโซลิดดิสเพอร์ชันโดยการพ่นแห้งซึ่งประกอบด้วยตัวยา 10 กรัม ได้แก่ ปริมาตรของของเหลวที่นำ ไปพ่นแห้ง 200 มิลลิลิตร สัดส่วนของ absolute ethanol เท่ากับ 0.7 ปริมาณของ EC 2.5 กรัม และปริมาณของ chitosan 0.02 กรัม ไดโคลฟิแนคโซเดียมโซลิดดิสเพอร์ชันที่เหมาะสมซึ่งเตรียมขึ้น ได้พัฒนาเป็นยาเม็ดโดยวิธีตอกโดยตรง ออพติไมเชชันโดยอาศัยการออกแบบการทดลองแบบ Central composite และ การถดถอยพหุคูณได้ใช้เพื่อศึกษาอิทธิของพารามิเตอร์สี่ประการ ที่มีต่อคุณสมบัติทางกายภาพและการละลายของยาเม็ด พารามิเตอร์ดังกล่าวได้แก่ แรงที่ใช้ตอกยา ปริมาณของแป้งข้าวเจ้าชนิดพ่นแห้ง(Era-Tab('R)) ปริมาณของ croscarmellosesodium (Ac-Di-Sol('R)) และปริมาณของ magnesium stearate ได้ทำการค้นหาปริมาณที่เหมาะสมของพารามิเตอร์ดังกล่าว แนะนำไปตั้งตำรับยาเม็ดไอโคลฟิแนคโซเดียมชนิดออกฤทธินานที่เหมาะสม สภาวะที่เหมาะสมสำหรับผลิตยาเม็ดดังกล่าวซึ่งประกอบด้วยตัวยา 100 มิลลิกรัมได้แก่แรงที่ใช้ตอก 100 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว ปริมาณ Era-Tab 194.8 มิลลิกรัมต่อเม็ด ปริมาณ Ac-Di-Sol 6.4 มิลลิกรัมต่อเม็ด และปริมาณmagnesiumsteartate 1.6 มิลลิกรัมต่อเม็ด ไดโคลฟิแนคโซเดียวโซลิดดิสเพอร์ชัน และยาเม็ดไดโคลฟิแนคชนิดออกฤทธิ์นานที่เหมาะสมได้ยืนยันถึงความถูกต้องโดยการวิเคราะห์เชิงสถิติ ลักษณะการละลายของทั้งสองที่ได้จากการทดลองเมื่อเทียบกับลักษณะการละ ลายที่ทำนายไว้ พบว่าอยู่ในขอบเขตของระดับความเชื่อมั่น 99% ลักษณะของละลายของยาเม็ดที่เหมาะสมคล้ายคลึงกับที่ได้จากโซลิดดิสเพอร์ขันที่ เหมาะสม Scanning electron microscope, differentialthermal analysis และ X-ray diffraction ได้ใช้เพื่อศึกษาความสมบูรณ์ของการเกิดโซลิดดิสเพอร์ชัน กลไกในการปลดปล่อยตัวยาจากทั้ง ไดโคลฟิแนคโซเดียมและยาเม็ดที่เหมาะสมคือการควบคุมโดยการแพร่