การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาล สังกัดกระทรวงสาธารณสุข หาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล กิจการนักศึกษาและสภาพแวดล้อมกับคุณภาพชีวิตนักศึกษาพยาบาลและนักศึกษากลุ่มตัวแปรที่สามารถร่วมกันพยากรณ์คุณภาพชีวิตนักศึกษาพยา บาลกลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาล 367 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชุดคือ ชุดที่ 1 เป็นแบบวัดคุณภาพชีวิตนักศึกษาพยาบาล ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง ชุดที่ 2 เป็นแบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล กิจการนักศึกษาและสภาพแวดล้อม ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนคุณภาพชีวิตโดยรวมของนักศึกษาพยาบาลอยู่ใน ระดับปานกลางค่อนข้างสูง คะแนนเฉลี่ยหมวดครอบครัว สุขภาพ และจิตใจและวิญญาณ อยู่ในระดับสูง ส่วนหมวดสังคมและเศรษฐกิจ หน้าที่ และชีวิตประ จำวันอยู่ในระดับปานกลางค่อนข้างสูง 2. ทัศนคติต่อวิชาชีพ สภาพครอบครัว งานหอพัก งานวินัยและพัฒนานักศึกษา งานกิจกรรมนักศึกษา สัมพันธภาพเชิงช่วยเหลือของอาจารย์และนักศึกษา สภาพทางกายภาพของแหล่งฝึกปฏิบัติสภาพทางกายภาพของวิทยาลัยพยาบาล มีความสัมพันธ์ทางบวกระดับปานกลาง ส่วนการเป็นผู้นำในกิจกรรม ในฐานะกรรมการ และจำนวนนักศึกษาในห้องเรียน มีความสัมพันธ์ทางบวก ระดับต่ำกับคุณภาพชีวิตโดยรวมของนักศึกษาพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 3. ชั้นปีที่ศึกษา ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การเป็นผู้นำในกิจกรรมใน ฐานะประธานรายได้นักศึกษา รายได้ครอบครัว จำนวนนักศึกษาในวิทยาลัยพยาบาล และขนาดพื้นที่ห้องพัก ในหอพักต่อนักศึกษา ไม่มีความสัมพันธ์กับคุณ ภาพชีวิตโดยรวมของนักศึกษาพยาบาล 4. ตัวแปรที่ร่วมกันพยากรณ์คุณภาพชีวิตโดยรวมของนักศึกษาพยาบาล ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ มีความสำคัญตามลำดับ ดังนี้ ทัศนคติต่อวิชาชีพสัมพันธภาพเชิงช่วยเหลือของอาจารย์และนักศึกษา สภาพครอบครัว งานหอพัก ชั้นปีที่ศึกษา จำนวนนักศึกษาในวิทยาลัยพยาบาลและการเป็นผู้นำในกิจกรรมในฐานะกรรมการ โดยร่วมกันพยากรณ์คุณภาพชีวิตนักศึกษาพยาบาลได้ร้อยละ 40.04 (R('2) = .4004)