การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และเปรียบเทียบพฤติกรรม การสอนและการใช้การประชุมปรึกษาของอาจารย์พยาบาลในการสอนในคลินิก ภาควิชาพยาบาลศาสตร์คณะแพทย์ศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัย มหิดล ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ อาจารย์พยาบาลที่ทำการสอนในคลินิกจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ครั้งนี้คือแบบสังเกตพฤติกรรมการสอนและแบบสัมภาษณ์การใช้ การประชุมปรึกษาของอาจารย์พยาบาล ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 10 ท่าน ความเที่ยงของแบบสังเกต เท่ากับ 0.92ผลการวิจัยพบว่า 1. อาจารย์พยาบาลมีพฤติกรรมการสอนในการประชุมปรึกษาจำนวนมากที่สุดในเรื่องพฤติกรรมส่วนบุคคล ในการสร้างบรรยากาศที่ดีรองลงมาได้แก่ ด้านการกระตุ้นให้นักศึกษามีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น ด้านการเสนอความรู้ และแนวคิดต่าง ๆ ด้านการประเมินผลและป้อนข้อมูลย้อนกลับ และด้านการเสริมแรงเพิ่มแรงจูงใจ ตามลำดับ 2. พฤติกรรมการสอนของอาจารย์ที่มีคุณวุฒิทางการศึกษาและประสบการณ์การสอนที่แตกต่างกันจะไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. อาจารย์พยาบาลใช้การประชุมปรึกษาโดยจัดกลุ่มนักศึกษากลุ่มย่อย 5-10 คน การประชุมปรึกษาก่อนปฏิบัติงาน มีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมนักศึกษาให้พร้อมที่จะปฏิบัติ จำแนกปัญหาของผู้ป่วยวางแผนการพยาบาล ตรวจสอบความรู้นักศึกษา และแจ้งจุดมุ่งหมายในการเรียนเวลาที่ใช้คือ 20-30 นาที สำหรับการประชุมปรึกษาหลังปฏิบัติงานมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลงานที่ปฏิบัติอภิปรายปัญหาที่เกิดขึ้นแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางคลินิกและทบทวนความรู้ทางด้านวิชาการเวลาที่ใช้มากกว่า 45 นาที สถานที่มักจัดคือในห้องประชุมหรือห้องสอนแสดงและรูปแบบการประชุมปรึกษาส่วนใหญ่เป็นการใช้การอภิปราย