การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อประเมินการตอบสนองต่อยาแอมริโนน ทางคลินิก, ทางการไหลเวียนของโลหิตและทางห้องปฏิบัติการ ในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวอย่างรุนแรงโดยใช้รูปแบบการวิจัยเป็น Pre andPost experimental design และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยstudent's paired t-test ผู้ป่วยที่ได้รับการคัดเลือกเข้าทำการศึกษา เป็นผู้ป่วยในของแผนกอายุรกรรม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์จำนวน 10 คน ผู้ป่วยทั้งหมดมีภาวะหัวในล้มเหลวอย่างรุนแรงจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด, ลิ้นหัวใจรั่ว หรือ กล้ามเนื้อหัวใจพิการ การให้ยาแอมริโนนใช้วิธี bolus เข้าหลอดเลือดดำแล้วตามด้วย maintenance infusion ตลอด 24 ชั่วโมงผู้ป่วยจะได้รับการใส่สายสวนเข้าไปในหลอดเลือดแดงปอด เพื่อวัด hemodynamicindices ต่าง ๆ ก่อนให้ยาแอมริโนน ทางหลอดเลือดดำ และหลังให้ยาแล้ว 0.5,1,3.6,12 และ 24 ชั่วโมง ส่วนอาการทางคลินิกและผลตรวจทางห้องปฏิบัติการ จะได้รับการบันทึกเมื่อก่อนให้ยา และหลังให้ยา 24 และ 48 ชั่วโมง คลื่นไฟฟ้าหัวใจจะได้รับการ Monitor ตลอดเวลา 24 ชม. ที่ผู้ป่วยได้รับยาทางหลอดเลือดดำ ผลการวิจัยพบว่า แอมริโนนสามรถเพิ่ม cardiac index ได้สูงสุด 48%, เพิ่ม stroke volume index สูงสุด 54%, เพิ่ม leftventricular stroke work index สูงสุด 60%, เพิ่ม rightventricular stroke work index สูงสุด 54%, ลด systemic vascular resistance สูงสุด 29% แต่อัตราการเต้นของหัวใจ, mean pulmonary arterial pressure, mean aortic pressure,pulmonary vascular resistance index และ pulmonarycapillary wedge pressure ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 90% ของผู้ป่วยที่ได้รับยา มีอาการทางคลินิกดีขึ้นภายในเวลา 48 ชั่ว โมง ผลข้างเคียงที่สำคัญของยาคือ ภาวะเกร็ดเลือดต่ำ ซึ่งพบได้ในผู้ป่วย 2 ราย โดยที่ผู้ป่วยไม่มีอาการและอาการแสดงทางคลินิก จากผลการวิจัยนี้สรุปได้ว่า แอมริโนนสามารถทำให้อาการทางคลินิก และการไหลเวียนของโลหิตดีขึ้น ในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวอย่างรุนแรง และผลข้างเคียงจากยาที่สำคัญที่สุดคือ ภาวะเกร็ดเลือดต่ำโดยไม่มีอาการและอาการแสดงทางคลินิก