การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึง อัตราการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูก และปัจจัย ที่เกี่ยวข้องกับการไปตรวจและไม่ไปตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูก ของกลุ่ม บุคลากรหญิงที่มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไป ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บข้อมูลจากแบบสอบถามโดยวิธีการให้กลุ่มที่ศึกษา ตอบแบบสอบถามด้วยตนเองจำนวนทั้งหมด 696 คน อัตราการตอบกลับ คิดเป็น ร้อยละ 80.9 ระยะเวลาการเก็บข้อมูลระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2537 ถึงเดือนมกราคม 2538 ผลการศึกษาพบว่า อัตราการไปตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูกทั้งหมด ร้อยละ 71.7 ซึ่งจำแนกตาม ประเภทบุคลากรเป็น บุคลากรสาย ก. ร้อยละ 82.2 สาย ข. ร้อยละ 67.6 และสาย ค. ร้อยละ 63.6 มีผู้ไป ตรวจเป็นประจำทุก 1-3 ปี ร้อยละ 55.4 และร้อยละ 44.6 ไม่ระบุเวลาที่แน่นอน เหตุผลที่ไปตรวจเพื่อการตรวจสุขภาพประจำปี สาเหตุจูงใจสำ คัญต่อคำแนะนำของบุคลากรทางการแพทย์ ส่วนกลุ่มที่ไม่เคยไปตรวจส่วนใหญ่ ให้เหตุผลว่า ไม่มีอาการผิดปกติใด ๆ สถานที่ที่ไปใช้บริการ มากที่สุด คือโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เหตุผลที่เลือกเพราะความสะดวก เมื่อพิจารณาปัจจัยที่เกี่ยวข้อง กับอัตราการไปรับบริการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูก พบว่า ปัจจัยด้านบุคคล ได้แก่ บุคลากรสาย ก. ตรวจ มากที่สุด ร้อยละ 82.2 สาย ค. ตรวจน้อยที่สุด ร้อยละ 63.6 อายุระหว่าง 50-60 ปี ตรวจมากที่สุด ร้อยละ 86.3, อายุระหว่าง 30-39 ปี ตรวจน้อยที่สุด ร้อยละ 58.8, สถานภาพสมรสคู่ ตรวจมากที่สุด ร้อยละ87.1, สถานภาพโสด ตรวจน้อยที่สุด ร้อยละ 31.4, การศึกษาระดับปริญ ญาโทขึ้นไป ตรวจมากที่สุดร้อยละ 78.6, ระดับปริญญาตรี ตรวจน้อยที่สุดร้อยละ 63.4, รายได้ระหว่าง 11,120-19,680 บาท ตรวจมากที่สุด ร้อย ละ 83.6, รายได้ระหว่าง 3,500-5,740 บาท ตรวจน้อยที่สุด ร้อยละ 90.9, อายุเมื่อมีบุตรคนแรกน้อยกว่า 20 ปี ตรวจน้อยที่สุด ร้อยละ 69.0 ผู้ที่มีบุคคลในครอบครัวป่วยเป็นมะเร็ง ตรวจมากที่สุด ร้อยละ 81.0, ไม่มีบุคคลในครอบครัวป่วยเป็นมะเร็ง ตรวจน้อยที่สุด ร้อยละ 68.8 และความแตกต่างกันทั้งหมดดังกล่าวมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.01) นอกจากนี้ ผลการศึกษายังพบว่า กลุ่มที่ไปรับการตรวจ มีการรับรู้เกี่ยวกับโรคมะเร็ง สูงกว่ากลุ่มที่ไม่ไปตรวจ และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.01)