การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการรักษาและปัจจัยที่เกี่ยว ข้องกับการรักษาด้านอาการทางจิตและการปรับตัวทางสังคม ในผู้ป่วยจิตเวชวัย รุ่นที่มารับการรักษาเป็นครั้งแรก ในช่วงปี 2535 ที่คลินิกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา จำนวน 58 ราย เป็นเพศชาย 33 ราย และ เพศหญิง 25 ราย อายุ 13-19 ปี ภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร เครื่อง มือที่ใช้ในการศึกษาคือ แบบสัมภาษณ์วัดอาการทางจิต (BriefPsychiatric Rating Scale) ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.88 และ แบบสัมภาษณ์วัดการปรับตัวทางสังคมก่อนป่วย และในภาวะปัจจุบันที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.77 และ 0.91 ตามลำดับ ผลการวิจัยพบว่า หลังจากมารับบริการที่คลินิกผู้ป่วยนอกระยะหนึ่งแล้ว ผู้ป่วยร้อยละ 43.1 จำเป็นต้องรับไว้รักษาในโรงพยาบาล ประมาณ 1 ใน 3 ของผู้ป่วยโรคจิตเภททั้งหมดยังคงมีอาการทางจิตในระดับสูง ด้านการปรับตัวทางสังคม ผู้ป่วย 1 ใน 3 อยู่ในระดับดี และ ประมาณครึ่งหนึ่งมีการปรับตัวอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนผู้ป่วยโรคจิตทางจิตเวชอื่น ๆ ทั้งหมด(ร้อยละ 100) มีอาการทางจิตอยู่ในระดับต่ำและการปรับทางสังคมอยู่ในระ ดับดี (ร้อยละ 79) ปัจจัยที่ทำให้ผลการรักษาดี คือ เพศหญิง สภาพครอบครัว ที่ไม่มีปัญหา ญาติมีความสนใจดูแลผู้ป่วยป่วยเป็นโรคทางจิตเวชอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ โรคจิตเภท อาการเกิดขึ้นทันทีทันใด สามารถเรียนหนังสือหรือทำงานได้การปรับตัวทางสังคมก่อนป่วยดี ผู้ป่วยที่มีลักษณะดังกล่าวมีอาการทางจิตต่ำและ การปรับตัวทางสังคมดีกว่าผู้ป่วยกลุ่มที่ไม่มีลักษณะดังกล่าว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05