การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อค้นคว้ากฎหมายระหว่างประ เทศที่ใช้กำกับดูแลบริการแพร่ภาพและกระจายเสียงโดยตรงผ่านดาวเทียม ภาพและกระจายเสียงโดยตรงผ่านดาวเทียมซึ่งมีสาระสำคัญอยู่ที่เนื้อหาของ รายการที่ออกอากาศและเทคโนโลยีที่ใช้ในการแพร่ภาพและกระจายเสียงนั้น อาจนำมาซึ่งความขัดแย้งระหว่างประเทศได้ จากลักษณะโดยธรรมชาติของเทคโนโลยีขั้นสูงที่ใช้ในการประกอบ กิจกรรมแพร่ภาพและกระจายเสียงนั้นสามารถก่อให้เกิดปัญหาการส่งสัญญาณล้ำ พรมแดนขึ้นได้และยังส่งผลมาถึงข้อพิพากในประเด็นเนื้อหาของรายการที่ส่ง เข้ามาระหว่างประเทศผู้ส่งและประเทศผู้รับสัญญาณด้วย อย่างไรก็ดี ความขัด แย้งในประเด็นปัญหาต่าง ๆ องค์การสหประชาชาติในฐานะที่เป็นองค์การระหว่างประเทศได้พยายามหาหนทางประสานความขัดแย้งดังกล่าวแต่ไม่อาจประสบความสำเร็จแต่อย่างใด คงได้แต่เพียงตราสารทางกฎหมายระหว่างประเทศเป็นข้อมติสมัชชาสหประชาชาติที่ 37/92 (22 พฤศจิกายน 1962)เท่านั้น ซึ่งไม่มีฐานะเป็นกฎหมายระหว่างประเทศและไม่มีผลผูกพันทางกฎหมายระหว่างประเทศแต่อย่างใด หากเมื่อพิจารณากฎหมายภายในของประเทศสหรัฐอเมริกา, อังกฤษ และไทย จะพบว่าแต่ละประเทศมีแนวความคิดในการให้บริการแพร่ภาพและ กระจายเสียงโดยตรงผ่านดาวเทียมที่แตกต่างกันออกไป ทั้งในแง่ของกฎหมายหรือองค์กรที่กำกับดูแล สำหรับประเทศไทยกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนี้มีความซ้ำซ้อนอีกทั้งองค์กรที่กำกับดูแลก็มีความหลากหลาย ดังนั้น ข้อเสนอแนะสำหรับประเทศไทยในแนวทางที่เหมาะสมคือ ให้มีการปฏิรูปโดยรวบรวมให้กฎหมายที่มีใช้อยู่อย่างกระจัดกระจายมารวมกันและจัดระเบียบใหม่ให้มี ความกระชับและชัดเจนมากยิ่งขึ้น ในส่วนของการปฏิรูปองค์กรที่กำกับดูแลนั้น องค์กรใหม่ควรจะมีความอิสระและรวมอำนาจการตัดสินใจไว้ที่องค์การเดียวเพื่อความคล่องตัวในการบริหารงาน