เหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 เป็นพฤติกรรมที่เกี่ยวกับตัวจำเลยที่สามารถนำมาเป็นเหตุผลลดโทษผู้กระทำผิดวิทยานิพนธ์นี้พบว่า บทบัญญัตินี้มีขึ้นเพื่อกำหนดโทษให้เหมาะสมแก่ผู้กระทำความผิดแต่ละบุคคล ซึ่งมีพื้นฐานมาจากแนวความคิดในการปรับปรุงแก้ไขผู้กระทำความผิด ส่วนบทบัญญัติกฎหมายในเรื่องเหตุบรรเทาโทษในส่วนของการรับสารภาพซึ่งเป็นการให้ความรู้แก่ศาลอันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานั้นบัญญัติขึ้นโดยมีจุดมุ่งหมายที่จะจูงใจให้จำเลยรับสารภาพเพื่อจะได้รับการลดโทษจากศาลและทำให้คดีเสร็จสิ้นไปจากการพิจารณาโดยเร็วเท่านั้นโดยมิได้นำทฤษฎีทางอาชญาวิทยามาใช้ วิทยานิพนธ์นี้พบว่า มีปัญหาของการใช้ดุลพินิจลดโทษกึ่งหนึ่งเมื่อจำเลยรับสารภาพในชั้นพิจารณาปัญหาที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดคือ ปัญหาเรื่องการใช้ดุลพินิจของศาลโดยขาดข้อเท็จจริงอันจำเป็นที่เกี่ยวกับตัวจำเลย แนวทางแก้ไขปัญหาดังกล่าวนี้ ผู้เขียนเสนอแนะว่า ควรบัญญัติกฎหมายเรื่องการรับสารภาพในขั้นพิจารณาขึ้นใหม่โดยเฉพาะต่างหาก จากบทบัญญัติกฎหมายในเรื่องเหตุบรรเทาโทษ และควรกำหนดแนวทางปฏิบัติของศาลในการค้นหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับตัวจำเลยในลักษณะที่ชัดเจนยิ่งขึ้น รวมทั้ง กำหนดหลักเกณฑ์การประสานงานร่วมกันของหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาที่เกี่ยวข้องในการเสนอข้อเท็จจริงของจำเลยให้เข้าสู่สำนวนความของศาล เพื่อประกอบดุลพินิจในการลดโทษจำเลยแต่ละคนให้เหมาะสมยิ่งขึ้น